ΚΛΙΚΑΡΑΝ-->
<--ΑΤΟΜΑ.
ROCK NEW'S -
ΣΕ ΜΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΜΑΣ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ ΝΕΟΥΣ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΕΣ ΚΑΙ GROUP ΣΑΣ ΠΡΟΣΚΑΛΟΥΜΕ ΟΣΟΙ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΑΝΑΡΤΗΣΟΥΜΕ ΣΤΟ SITE ΜΑΣ ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ ΚΑΙ EVENT'S
Πέντε η ώρα το πρωί κι έχω μεγάλο κρίμανιώθω πως πάντα στη ζωή μου υπήρξα μόνο θύμακι έτσι αρπάζω ένα στυλό κι ανάβω ένα τσιγάροκανονικά ακούω ροκ μ' απόψε θα ραπάρω
Τη μέρα κρύβομαι καλά μα είναι βαρύς ο πόνοςέχω πολλούς να μ' αγαπούν μα πάλι νιώθω μόνοςκι έτσι ζητάω διαρκώς μια ταπεινή συγνώμηπου δε με σέρνουν οι καιροί κι έχω δικιά μου γνώμη
Τις νύχτες πριν να κοιμηθώ ανάβω όλα τα φώτακαι προσπαθώ να φοβηθώ όπως φοβόμουν πρώτατις νύχτες ντύνομαι παιδί που ψάχνει στο σκοτάδιμήπως μπορέσει να κρυφτεί στης μάνας του το χάδι
Πρέπει στο internet να μπεις αν θέλεις να φλερτάρειςκαι την απάντηση που θες με mail θα την πάρειςέχουν αλλάξει οι καιροί πεθάναν τα καμάκιατρώει ο άντρας τη φακή κι η γκόμενα σουβλάκια
Γεια σου μητέρα και μπαμπά που έκανες το παιδί σουό, τι θα ήθελες εσύ να ήσουν στη ζωή σουτου έχτισες μία ζωή στους πρόποδες της θλίψηςπέταξε κάτω το σπαθί κι άρχισε καταχρήσεις.
Τις νύχτες φαίνονται αυτοί που λένε την αλήθειακαι το φεγγάρι θα φανεί ό, τι έχεις μες στα στήθιατις νύχτες ντύνομαι παιδί διαλέγω ένα αστέριίσως μπορέσει να μου πει όσα κανείς δεν ξέρει
Ο Έλληνας φιλοσοφεί με το φραπέ στο χέριμιλά σαν να 'τανε σοφός μα τίποτα δε ξέρειλένε πως μόνο οι αριστεροί μπορούν να γράψουν ποίημαμα αν είν' η τέχνη αριστερή γιατί έχει τόσο χρήμα;
Θα σ' αγκαλιάσει το γυαλί αν θέλεις να φωνάξειςσε μια πορεία μπες και συ για βόλτα να ξεσκάσειςούτως ή άλλως θα σε πουν μονάχα ό, τι δηλώσειςίσως σε κάνουν και θεό το σώμα σου αν δώσεις
Τις νύχτες ντύνεσαι Θεός και σταματάς το χρόνογίνεται ο κόσμος πιο απλός χωρίς χαρά και πόνοτις νύχτες μοιάζει το κερί με ήλιο π' ανατέλλεικαι το δωμάτιο μια γη που μόνο εσένα θέλει
Δεν είμαι αυτός που θα σου πει ποιο είναι το μονοπάτιμια συμβουλή είν' ο πόνος μου κι άμα τι θέλεις πάρ' τηδεν είμαι αυτός που έχει βρει όλες τις απαντήσειςδε σώζω ανθρώπινες ψυχές ούτε και συνειδήσεις
Εφτά η ώρα το πρωί τελειώνει το μελάνιδε μετανιώνω ούτε στιγμή για ό, τι έχω κάνεικι έτσι αφήνω το στυλό και το τσιγάρο σβήνωνα μου λερώσουν τ' όνειρο κανένα δεν αφήνω
Τις νύχτες ντύνεσαι Θεός...κανένα δεν αφήνωΓίνεται ο κόσμος πιο απλός...κανένα δεν αφήνωΤις νύχτες μοιάζει το κερί...κανένα δεν αφήνωΚαι το δωμάτιο μια γη...κανένα δεν αφήνω
θελω σαν παιδι να κανω τους φοβους μου μια πλαστελινη στα χερια μου να τους πλασσω οπως θιελω ΕΓΩ κ μετα με περισιια τολμη να τους φυτεψω σαν αγρια σπορα βαθεια στις ψυχες αυτων που μου τους χαρισαν..........................να Αποδωσω ΕΓΩ τη δικια μου θεια δικη .......ΜΟΝΗ ΜΟΥ
Ο κόσμος γλίστρησε απάνω μου απόψε και χάθηκε,βαρύς, ασήκωτος, στενόχωρος κι αστείος.Κάτι σα γέλιο μου φύγε και στο λαιμό μου στάθηκεσα ξένο ψέμα που μπερδεύτηκε τελείωςμες στη φωνή μου κι η στιγμή μου ξεκούρδιστημε τυραννάει και με κοιτά κατάματαπου την αφήνω για να σου γράψω ατραγούδιστη,αλλά όμως σήμερα θα γράψω χίλια γράμματα.Θέλω να γράψω κάτι άλλο απόψε,το πιο θλιμμένο τραγούδι χαρισμένο σε σένα.Τι κι αν θέλει να φύγει ο χρόνος, κόψε το χρόνο κόψε·έχω μια λύπη δεμένη με μένα.Μια λύπη που έρχεται σα σύννεφο κι αράζει ξαφνικάσαν υφαντό από σκόνη να μου θυμίζει τάχατα θολωμένα που 'χω ακόμα στη ψυχή μου μερικά.Δεν έχω άλλο να σου πω παρά μονάχα...Τι χαρά που παίρνω,όταν ακούω ένα τραγούδι δικό σου,όταν ζω μέσα στ' όνειρό σου κι όταν με κοιτάς.Τι χαρά που παίρνω κι όταν γελάς.Όταν γελάς σ' ακούω, μα η χαρά μουγίνεται λύπη κι αργοχάνεται σαν μια του ήλιου αχτίδαπου παίζει στο νερό και ξάφνου από μπροστά μου,σβήνει το λιόγερμα στον ουρανό κουκίδα.Όλα κουβάρι τυλιγμένα και κόμποικι ένα δάκρυ που δε θέλει να βγει.Βγαίνει βλαστήμια κι αναρωτιούνται οι ανθρώποι,τι αλήθεια θέλει η καρδιά μου να πει...
Τι χαρά που παίρνω,βαριά και γέρνω στη γη ν' ακουμπήσω·και την πικραίνω ξανά, αν αφήσω να μη με κοιτάς.
Τι χαρά που παίρνω, όταν δε ξεχνάς.
Ούτε ξεχνάω, μα δε θυμάμαι κιόλας
της πεθυμιάς τη ρίζα πάνω στην ασκήμιαπου φύτρωσε καταμεσής της άδειας μου κόλλας,μου πρωτομίλησες και με είπες, Ζinia.Κι όλα τα λόγια σου από τότε κάθε βράδυτα σημαδεύω ένα ένα μη χαθούν,τα στεριώνω στα τυφλά μες στο σκοτάδι,μη μου τα πάρει η λύπη μου κι οι κόμποι λυθούν.Τι χαρά που παίρνω,όταν ακούω ένα τραγούδι δικό σου,
γίνομαι αχτίδα κι εγώ απ' το φως σου και με σκορπάς.Τι χαρά που παίρνω, όταν απλά μ' αγαπάς.
ολα κουβαρι τυλιγμενα......σαν παραμυθι ....το πιο ομορφο το πιο αληθινο....ποσα απλα αρκουν για να γεμισει μια ψυχη!!ποσα απλα λογια ειναι αρκετα για να γινεσαι αχτιδα ζεστη γεματη φως κ ζεστη,...να γινουν ολα ονειρο...να παρουν ανασα να ερθουν στη ζωη σαν νιοφερτο μωρο που χαμογελαει στο πρωτο αντικρυσμα του κοσμου ...σαν τυφλο κουταβι που γευεται τον κοσμο μεσα απ τη μυρωδια της μανας ...ποσο απλα ειναι ολα τελικα!!!!!!! μεσα απο ενα μονο συναισθημα ολα αλλαζουν ..ολα μοιαζουν καινουργια ολα ειναι δικα σου ξαφνικα ...
Και θες να πεις τοσα πολλα!!να φτιαξεις ενα τραγουδι...ενα τραγουδι που να μπορει να λεει ολα οσα γεννιουνται μεσα σου .................κ τελικα........το μονο που καταφερνεις ν γραψεις ειναι ενα.........
Τι χαρά που παίρνω, όταν απλά μ' αγαπάς......................Κ νοιωθεις την απολυτη αισθηση πως τα ειπες ΟΛΑ....
Ο τραγουδιστής της σόουλ Πέρσι Σλετζ έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 73 ετών. Ο Πέρσι Σλετζ, ο τραγουδιστής της σόουλ που έγινε διάσημος με το τραγούδι «When a man loves a woman» πέθανε σήμερα σε ηλικία 73 ετών στο σπίτι του στο Μπάτον Ρουζ της Λουιζιάνα. Ο Σλετζ έπασχε από καρκίνο του ήπατος και έδινε μάχη για να κρατηθεί στη ζωή εδώ και έναν χρόνο. Το 1966 ο τραγουδιστής από το Λέιτον της Αλαμπάμα ερμήνευσε το τραγούδι που επρόκειτο να γίνει «μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της σόουλ όλων των εποχών», σύμφωνα με τον ιστότοπο του Rock and Roll Hall of Fame. Η μπαλάντα, που βρέθηκε στο νούμερο ένα των τσαρτ επί πολλές εβδομάδες, βρίσκεται σήμερα στον αρ. 53 των 500 καλύτερων τραγουδιών όλων των εποχών που συντάσσει το περιοδικό Rolling Stone. Την εποχή εκείνη, όταν έγραψε τη μουσική και τους στίχους του When a man loves a woman, ο Σλετζ είχε χάσει τη δουλειά του στον κατασκευαστικό τομέα αλλά και την αγαπημένη του που είχε φύγει για το Λος Άντζελες. «Δεν είχα χρήματα για να την ακολουθήσω, δεν μπορούσα να κάνω τίποτα για να την ξανακερδίσω», είχε δηλώσει μερικά χρόνια αργότερα. Ακολούθησαν και άλλες επιτυχίες, όπως τα τραγούδια «Warm and tender love» και «It tears me up». Ο Πέρσι Σλετζ είχε τιμηθεί για το σύνολο του έργου του από το Rythm and Blues Foundation ενώ το 2005 μπήκε στο Rock and Roll Hall of Fame.
Απευθείας από Θεσσαλονική στο White Noise για 2 μέρες! Μαζευτήκαμε πολλοί οπότε Τετάρτη 15/04 αλλά και Πέμπτη 16/04 ! ! !
Ο Χρήστος Τσαπράζης (μπάσο) από τα Ξύλινα Σπαθιά, o Γιώργος Τόλιος (ντραμς) από τις Τρύπες και ο Κώστας Πουλής (συμμετοχη κιθάρα ) στα Μωρά Στη Φωτιά σ'ένα live αφιέρωμα στις δύο θρυλικές μπάντες της Θεσσαλονίκης, που σημάδεψαν με τον ήχο τους την Ελληνόφωνη ροκ σκηνή. Στο αφιέρωμα συμμετέχουν δύο μουσικοί που υπήρξαν μέλη στις δύο αυτές μπάντες, πράγμα που εγγυάται την εκ των έσω γνώση των μυστικών του ήχου τους και κυρίως, την αυθεντικότητα της συνταγής της ενέργειας που εκλύονταν στα live τους. Είσοδος 9.00€ με μπύρα (500ml) ή κρασί Οι πόρτες ανοίγουν 20:30 ώρα έναρξης 22:00
Σε κάθε τραγουδοποιό κύριο ρόλο στην διαμόρφωση και το χαρακτήρα της τέχνης του παίζει η “δισκοθήκη” του. Τα ακούσματα και οι επιρροές του καθορίζουν το μονοπάτι που θα περπατήσει μέσα στο χρόνο.
Ο Μιχάλης Κεχαγιάς, για πρώτη φορά, μας αποκαλύπτει τη δική του σε μία concept παράσταση.
Ο ρεμπέτης Βαμβακάρης και το ροκ από το Λίβερπουλ των Beatles, λαϊκά στοιχεία πάνω σε ισχυρούς μύθους από τον Χατζιδάκι με εισβολές σε ψυχεδελικό ύφος από τους Coral.Βήματα στο πιο παράλογα όμορφο μονοπάτι με κατάληξη μια αφετηρία. Μια αφετηρία ως μονάδα, μετά από πολύχρονη συμμετοχή σε συλλογικότητες. Ακριβώς ότι υπάρχει στο μυαλό και την ψυχή, θα μας το προσφέρει, χωρίς την αγωνία του χώρου, χωρίς την πίεση του χρόνου.
Ο Μιχάλης θα εκφράσει κάποιες από εκείνες τις στιγμές που ζούμε και θα άξιζε να αντιληφθούμε την αλήθεια τους. Την ανάγκη να αναζητούμε νοήματα στα τραγούδια, για να τα εντάσσουμε στην ζωή μας. Με μόνους συμμάχους την δισκοθήκη του και μια εξαιρετική μπάντα, θα στήσει το πλαίσιο που ήδη κινείται ως τραγουδοποιός, σε έναν χώρο ζεστό και ιδιαίτερο, θεατρικό…
Η απόλυτη, ανίερη, ακατάπαυστη, ισοπεδωτική διασκευαστική μηχανή πατάει γκάζι και σας δίνει ένα σετ γεμάτο επιτυχίες, διαλεγμένες από το ίδιο της το κοινό! Μπορείς και ΕΣΥ να διαμορφώσεις το σετλιστ του Σαββάτου: https://www.facebook.com/groups/ - ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ - No prisoners, no mercy!! ROCK HOUSE (Ζωγράφου) Λ. Στρατάρχου Αλεξ. Παπάγου 111 τηλ. 210 7753721
Ο τραγουδοποιός της εναλλακτικής ροκ σκηνής θα εμφανιστεί στο Art Express στο Άνω Καλαμάκι την Παρασκευή 3 Απριλίου, σε μια ακουστική βραδιά με ιδιαίτερο μουσικό ηχόχρωμα.. Τραγούδια από το σύνολο της δισκογραφίας του, νέα από το επερχόμενο άλμπουμ του αλλά και ξεχωριστές διασκευές από την ελληνική και ξένη ροκ σκηνή, με τη γεμάτη πότε τραγικότητα και πότε αθωότητα φωνή του Πέτρου Θεοτοκάτου.. Info: Art Express Δωδεκανήσου 17, Άνω Καλαμάκι Τηλ. 21 0993 8366 Παρασκευή 3 Απριλίου Ώρα 22:00 Eλάχιστη κατανάλωση 8euro
Μετά τα vol 1 & 2 η ομάδα πίσω από το Hair Metal Ball επιστρέφει και πάλι στο Bat City Club για να παρουσιάσουν ένα καινούργιο κεφάλαιο στην Hard Rock νύχτα. Leather, Attitude, Glam, Sleaze, neosleaze, Hard Rock... σε ένα βράδυ που αναμένεται να φλερτάρει έντονα με τα όρια του "Hard Rock Partying".
Ο Λεωνίδας Μαριδάκης με μια κιθάρα στo Cosmos Live Beer Bar Πέμπτη 26 Μαρτίου
Mετά από μια δίμηνη μουσική απουσία λόγω της προετοιμασίας του νέου δίσκου ο Λεωνίδας Μαριδάκης επιστρέφει στις μουσικές σκηνές της Αθήνας με την κιθάρα του και ποικίλα μουσικά κεράσματα.
Θα ανέβει στην σκηνή για να μοιραστεί τραγούδια, μικρές αφηγήσεις, διασκευές έντεχνων και ρεμπέτικων σε ρυθμούς εξωτικούς και επιλεγμένα από την δισκογραφία του.
Παρασκευή 27 Μαρτίου το Cosmos cafe φιλοξενεί για δεύτερη φορά τους Στέφανο Μπακάλη και Ειρήνη Τζαμτζή σε μια μουσική βραδιά με ήχους από rock, blues, funky ρεπερτόριο δεμένους σε ένα πρωτότυπο πρόγραμμα! Σας περιμένουμε να μοιραστούμε το ταξίδι.
Παρασκευή 27 Μαρτίου Ωρα έναρξης 22:00 COSMOS LIVE BEER BAR (Μιχ. Καραολή 2, Δάφνη, πλ.Καλογήρων / ΜΕΤΡΟ) Είσοδος ελεύθερη τηλ 6936-070386
Ο Δον Και Πότης (Μάνος Βασιλόπουλος, πιάνο/φωνή) και ο φίλος του ο Χωρίς Βίλλα (Απόστολος Πηγιάκης, φωνή) συναντούν απόψε, Τρίτη 31 Μαρτίου, τους φίλους τους στο φιλόξενο χώρο του Cosmos Live Beer Bar σε ένα ξεχωριστό live. Μπορεί στην Κάρυστο όπου αντάμωσε για πρώτη φορά το σχήμα να μην έχει πια ανεμόμυλους αλλά γιγάντιες ανεμογεννήτριες, όμως οι δύο καλλιτέχνες επιμένουν κόντρα στο γκρίζο των καιρών να αντιστέκονται. δονκιχωτικά μέσα από έντεχνες διαδρομές, χιούμορ και καλές μουσικές. Σας περιμένουμε στις 22.00 το βράδυ (με ή και χωρίς τη Δουλτσινέα!) Τρίτη 31 Μαρτίου Ωρα έναρξης 22:30 COSMOS LIVE BEER BAR (Μιχ. Καραολή 2, Δάφνη, πλ.Καλογήρων / ΜΕΤΡΟ) Είσοδος ελεύθερη τηλ 6936-070386
BIGUS DICKUS presenting "Master Of Puppets" live tribute + more @ RockHouse Σάββατο 28 Μαρτίου 2015, 22.30 (ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ) Ίσως το ΚΑΛΥΤΕΡΟ άλμπουμ στην ιστορία του METAL... Η απόλυτη, ανίερη, ακατάπαυστη, ισοπεδωτική διασκευαστική μηχανή βγάζει από τη φαρέτρα της το θρυλικό "Master of Puppets", καθώς άλλες επιτυχίες των METALLICA - και όχι μόνο - για να πυροβολήσει στο ψαχνό! - ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ - No prisoners, no mercy!! ROCK HOUSE (Ζωγράφου) Λ. Στρατάρχου Αλεξ. Παπάγου 111 τηλ. 210 7753721
Ο Παντελής Γαργουλάκης (PG) παρέα με τους ROCKING CATS που αποτελούνται από την Μαρία Σωτηροπούλου στα φωνητικά, τον Κλέαρχο Κανελλόπουλο στο μπάσο και τον Gus Κατσούδα στα τύμπανα, μας παρουσιάζουν ένα μοναδικό πρόγραμμα εξαιρετικής ποιότητας με γνωστές επιτυχίες διασκευασμένες με μοναδικό τρόπο και μας προσκαλούν σε ένα Rock & Blues party που θα μας μείνει αξέχαστο . Τρίτη 24 Μαρτίου Ωρα 22.00 Limbo Rock Club Λεωφ. Αθηνών 389 & Ζωσιμάδων Αιγάλεω
Μια τυπική συζήτηση είναι σίγουρα κάτι που δεν μπορείς να κάνεις με τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα. Χειμαρρώδης, πάντοτε ειλικρινής και εκπληκτικά εξομολογητικός, δεν φοβάται να απαντήσει σε οποιαδήποτε ερώτηση. Και κάπως έτσι η συζήτηση φτάνει μέχρι τον Αλις Κούπερ, τα σουξέ, τα λαϊκά του Σταρόβα και την έννοια της λέξης «φραγκοφονιάς»
Κυκλοφορεί από στόμα σε στόμα. Στο μαγαζί όπου εμφανίζεται φέτος μαζί με τους αιρετικούς Βόρειους, το συγκρότημα Αγαμοι Θύται, τον Πάνο Μουζουράκη και τον Δημήτρη Σταρόβα δεν πέφτει καρφίτσα. Ο κόσμος αρχίζει να μαζεύεται από τις 10.30 και μέχρι τις 4 τα ξημερώματα διασκεδάζει αυθεντικά. Ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας είχε κυκλοφορήσει το 1999 έναν δίσκο με τίτλο «Ετσι δραπετεύω απ’ τις παρέες», αυτή η παρέα, όμως, δεν του αφήνει περιθώρια διαφυγής. «Ολα τα κόλπα μια παρέα τα κάνει. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να δραπετεύσω από αυτή την παρέα. Και από την παρέα του Χατζιδάκι με τον Γκάτσο δεν θα ήθελα να δραπετεύσω.
Ο τίτλος του δίσκου παραπέμπει στην εποχή των βομβαρδισμών της Γιουγκοσλα-βίας. Κι εκεί μια παρέα έκανε κουμάντο. Θα ακουστεί κοινότοπο το “περνάμε καλά”. Αλλά το βλέπουμε στον κόσμο, το χαίρεται». Ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας κάνει έναν γρήγορο μαθηματικό υπολογισμό για να πει «δουλεύω 20 χρόνια αδιάκοπα. Από την εποχή του “Διδυμότειχο Blues”.
Κουραστικό; Σίγουρα πλέον είναι λιγότερο κουραστικό. Oταν δουλεύεις τόσα χρόνια παθαίνεις το εξής: όλα τα μαγαζιά σού φαίνονται ίδιοι χώροι. Δεν θυμάσαι τη χρονιά που έπαιξες στο τάδε ή το δείνα μέρος και υπολογίζεις τα χρόνια από τα κομμάτια που τραγουδούσες. Παλιά δούλευα από την Τετάρτη μέχρι την Κυριακή, τώρα δύο μέρες. Το κάνω επειδή το γουστάρω. Πολλές φορές κάθομαι σε μια γωνίτσα και χαζεύω το πρόγραμμα. Και όταν δούλευα με τον Ζουγανέλη και τον Μπουλά, και φυσικά με τον μέντορα μου, τον Σαββόπουλο».
Εντεχνο Vs εμπορικού
Τόσα χρόνια στη νύχτα έχουν δει πολλά τα μάτια του. Φέτος διηγείται την εξής σκηνή: «Το πρόγραμμα ξεκινάει με Led Zeppelin και Τζάνις Τζόπλιν και τελειώνει ρομαντικά και κατανυκτικά με το “Ητανε μια φορά”. Στις 4 τα ξημερώματα, λοιπόν, βγαίνει ο Σταρόβας και παίζει ένα λαϊκό άσμα. Μόλις αρχίζει να παίζει ξεσηκώνεται όλο το μαγαζί. Δεν ξέρω αν ο κόσμος που έρχεται είναι το κουλτουριάρικο κοινό, το έντεχνο. Δεν είμαι σίγουρος όμως ότι έχει ταυτότητα».
Ο ίδιος στο ξεκίνημά του είχε την ταυτότητα του ροκά; «Ούτε οι ίδιοι οι ροκάδες δεν έχουν τη συνείδηση του ροκά. Εβλεπα προχθές ένα ντοκιμαντέρ για τη ζωή του Αλις Κούπερ. Ανέβαινε πάνω στη σκηνή και έπαιζε έναν ρόλο. Το πραγματικό του όνομα ήταν διαφορετικό. Μόλις αποφάσισε να γίνει ο ρόλος κόντεψε να πεθάνει από υπερβολική δόση ναρκωτικών και τον έσωσε η γυναίκα του και η θρησκεία. Εβγαλε μετά το “Poison” και ξαναβγήκε ως ρόλος. Το ελληνικό ροκ είναι μπούρδες. Δεν υπάρχει ιδεολογία. Ποιος είναι ικανός να μου πει εμένα αν είμαι ροκ ή όχι; Οι Ramones και ο Sid Vicious ήταν γνήσιοι ροκάδες. Ο Μικ Τζάγκερ είναι η επιτομή του ροκ. Και είναι και εμπορικός».
«Μια τρύπα στον καιρό... κύριε Μάνο». O Μάνος Ελευθερίου όχι μόνο έδωσε στίχους για πέντε από τα τραγούδια του νέου δίσκου του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, αλλά και συμμετέχει σε αυτόν απαγγέλλοντας το κείμενό του «Θεατρικά Προγράμματα». Κυκλοφορεί σε όλα τα δισκοπωλεία και τα ψηφιακά καταστήματα δίσκων. «ΑΓΑΜΟΙ ΘΥΤΑΙ: Με το κεφάλι ψηλά». Μια παράσταση του Ιεροκλή Μιχαηλίδη. Κείμενα: Δήμητρα Παπαδοπούλου ΑΝΟΔΟΣ Live Stage, Πειραιώς 183, Αθήνα. Τηλ. κρατήσεων: 210 3468100,www.anodoslivestage.gr
Μιλάει για τη νέα του δουλειά, το «Μια τρύπα στον καιρό... κύριε Μάνο»: «Μετά από 35 χρόνια στο τραγούδι νομίζω ότι μάζεψα εμπειρίες, αλλά επέστρεψα στο μουσικό στυλ που είχα στο ξεκίνημα. Κάπως έτσι αποφάσισα να δώσω ιδιαίτερο βάρος στη μουσική, να μη γράψω ένα φυσιολογικό τραγούδι, να μη δώσω υπερβολική σημασία στον στίχο, να μη με ενδιαφέρει το κυνήγι της επιτυχίας. Εχει ένα-δυο κομμάτια που θα ακουστούν περισσότερο, κανονικά. Αλλά το μεγαλύτερο μέρος είναι καταρρακτώδεις μονόλογοι, μια όπερα τσέπης. Είναι δύσκολος δίσκος, δεν μπορείς να τον ακούς όλες τις ώρες. Οταν ξεκινά ένας μουσικός το ταξίδι του είναι αληθινός, αλλά και για να επιβληθείς πρέπει να είσαι αληθινός. Με τον χρόνο σίγουρα θα αρχίσεις να σκέφτεσαι τις εταιρείες, τον κόσμο, τα μαγαζιά, τα φράγκα. Πιθανώς αλλοτριώνεσαι, αλλά κάποια στιγμή που δεν διακινδυνεύεις τίποτα θα κάνεις κάτι για σένα».
Τα μεγαλύτερα σουξέ
Δεν θα έχει «σουξέ»; «Είμαι τυχερός που έκανα πολλά σουξέ. Ο Μάκης Μάτσας, ο άνθρωπος που σέβομαι την άποψή του επειδή ξέρει πώς πουλιέται ένας δίσκος, μου έχει πει το εξής: “Ενας δίσκος είναι ένα τρένο σε ράγες, θα έχει πολλά βαγόνια αλλά μία ατμομηχανή. Eνα τραγούδι είναι αρκετό να κάνει επιτυχία έναν δίσκο”. Γιατί να μη θέλω να πουλήσει ένας δίσκος μου; Διαφορετικά θα κάθομαι σπίτι όλη μέρα να γράφω μουσική για μένα. Θέλω να ακουστεί στον κόσμο η μουσική μου. Αλλά πλέον είναι δύσκολο να βγει ένα σουξέ. Μέχρι το 2004 είχα κάνει δεκαπέντε σουξέ, από τότε σήμερα, όμως, μόνο πέντε. Δεν γίνεται το σουξέ με το ζόρι. Ηξερα νομίζεις ότι θα γίνει σουξέ το “Πεθαίνω για σένα”; Το έγραψα για την ταινία αποκλειστικά».
Δεν βαριέται να παίζει συνέχεια τα ίδια αναγνωρίσιμα κομμάτια στις εμφανίσεις του; «Είμαι σε μια συναυλία σε ένα νησί. Δεν είπα το “Διδυμότειχο Blues”. Ερχεται ένας τυπάκος και με ρωτάει γιατί δεν το είπα. “Μα δεν έχει βαρεθεί τόσα χρόνια να το ακούς;” τον ρώτησα. “Εσύ έχεις βαρεθεί μάλλον να το παίζεις”, απάντησε. Αυτή η απάντηση στάθηκε καθοριστική. Θα φανταζόσουν ποτέ μια συναυλία των Stones όπου δεν θα άκουγες το “Satisfaction”; Λέμε δεν θα τα παίξουμε, αλλά το μυστικό είναι να παίζεις τα σουξέ και παράλληλα ό,τι άλλο θέλεις.
Κυρίως, όμως, να ακούγεσαι στις συναυλίες όπως ακούγονται οι δίσκοι σου. Κάθε φορά που πηγαίνω σε live του Ρότζερ Γουότερς ακούγεται καλύτερα από τον δίσκο. Αυτό είναι».
Πώς μπορεί ένας πιτσιρικάς να κάνει την ίδια καριέρα με τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα; «Δεν υπάρχουν δισκογραφικές, δεν υπάρχουν δίσκοι. Παλιότερα το να βγάλεις βινίλιο ήταν μεγάλη υπόθεση. Τώρα κάθε πιτσιρικάς φτιάχνει με ένα laptop κάτι στο δωμάτιό του και βγαίνει για να ακουστεί στα κινητά. Για να μείνεις στον χρόνο πρέπει να κάνεις ζωντανές εμφανίσεις. Δεν υπάρχει σαν το ζωντανό, να βγεις με μια κιθάρα στον κόσμο. Για να αποφύγουμε τον οικτρό σε ποιότητα ήχο ίσως θα ήταν καλό να επανέλθουν τα βινίλια. Λίγες φωνές υπάρχουν σήμερα. Η Μποφίλιου, η Ελεωνόρα Ζουγανέλη, ο Χαρούλης. Και εμπορικοί».
Θα ήθελε να κάνει ένα διάλειμμα; «Δεν ξέρω αν είναι καλό να κάνεις διάλειμμα. Δεν ξέρω αν έχει νόημα. Εκτός κι αν δεν μπορείς. Ο Σαββόπουλος κάνει διάλειμμα διαρκείας. Απέχει συστηματικά. “Ο,τι ήταν να πω τo είπα”, μου έχει εξομολογηθεί σε προσωπικές κουβέντες. Ζωντανές εμφανίσεις κάνει βέβαια».
Ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας είναι αναγνωρίσιμο πρόσωπο, έχει κάποιο αρνητικό αντίκτυπο η αναγνωρισιμότητα αυτή; «Δεν έκανα ποτέ σταριλίκια. Δεν έγινε ποτέ ενοχλητική η όποια δημοφιλία. Ξέρω τι θέλω από τον κόσμο. Να έρχεται να με ακούει και να μου έχει εμπιστοσύνη. Γιατί να απολογηθώ για την επιτυχία μου; Δεν έκλεψα κανέναν. Κριτικές φυσικά υπάρχουν.
Είναι σπουδαίο να μην αφήνεις τον κόσμο αδιάφορο. Με λένε “φραγκοφονιά” οι κακές γλώσσες. Τι να κάνω; Να τους μηνύσω; Αν δεν τους λέει κάτι το γεγονός ότι επί 25 χρόνια έχω τους ίδιους μουσικούς και είμαι στην ίδια εταιρεία, τι να πω; Μέχρι και στα κανάλια με βγάλανε, ότι δεν πλήρωσα τον ηχολήπτη. Εγώ έχω μόνιμο δικό μου ηχολήπτη χρόνια και κλήθηκα να απολογηθώ για τον απλήρωτο ηχολήπτη ενός παραγωγού. Δεν πέφτω στην παγίδα να διαβάζω τα πάντα. Για κάποιους είμαι το χειρότερο κάθαρμα. Ειδικά μετά το Καλλιμάρμαρο δέχτηκα τέτοια επίθεση λες και τους πήρα το ψωμί μέσα από το στόμα. Τι να κάνουμε;».
Επιστροφή στην Αθήνα μετά από καιρό για τον Πέτρο Θεοτοκάτο και τη μπάντα του και στο αγαπημένο στέκι στον Κεραμεικό!! Την Παρασκευή 20 Μαρτίου, ο τραγουδοποιός της ελληνόφωνης ροκ σκηνής θα εμφανιστεί με την μπάντα του στο Lost n’ Found, παρουσιάζοντας τραγούδια από το επερχόμενο έβδομο άλμπουμ του, αγαπημένα από το σύνολο της δισκογραφίας του αλλά και ξεχωριστές διασκευές διασκευές αγαπημένων καλλιτεχνών όπως ο Παύλος Σιδηρόπουλος, οι Τρύπες, ο Iggy Pop, o Bob Dylan, οι Nirvana, οι Joy Division κ.ά.... Info: Lost n’ Found Κεραμεικού 53, Αθήνα (κοντά στο μετρό Μεταξουργείου) Tηλ. 210 524 6564 Παρασκευή 20 Μαρτίου 22:30 Είσοδος ελεύθερη
Mε γονάτισαν καναν και το σταυρό τους όλοι εκείνοι οι κοντινοί, που όταν πόναγα λείπαν. Με σύραν δήθεν μπροστά στον άκακο θεό τους και να ζητήσω συγνώμη πολλές φορές μου είπαν. Για να ξεχάσω τη ντροπή τους μοναχός σκεφτόμουν των ακολάκευτων αγίων τη βαριά μοναξιά κι όσο με πίεζαν, τόσο κι εγώ αρνιόμουν να πιω απ΄το «αίμα των αιώνων» ρουφηξιά.
Κι έτσι αδούλευτο με στείλαν με το ζόρι σχολείο Εκεί το ψέμα, το μόνο έμοιαζε πέρασμα. Έκανα φίλο μου ένα ξύλινο μαύρο θρανίο, της φαντασίας μου τόπο φωτεινό και ξέχασμα κι έτσι αδούλευτο με είχανε χρόνια γύρω τους, ένα αλητάκι άμυαλο που σε σειρά θα το βάζαν οι σόφρωνες, που φοβόντουσαν τον ίσκιο τους όσο μεγάλωνα , τόσο τρομάζαν
Έτσι που λες, εγώ ο ανεπαρκής νεανίσκος, ξεπανωφόρετος, καλωσόριζα χειμώνες, στα αγριοκαίρια πάντα βρισκόταν ένας «θρήσκος θεραπευτής», να μου προτείνει «κηδεμόνες». Αυτοί οι «ακάθαρτοι» λοιπόν, με τις πιο βρώμικες σκέψεις, χτυπούσαν με τη πάρτη μου ντουβάρι πάντα. Είχα συχνά λοιπόν τέτοιου είδους επισκέψεις και φρόντιζα να ‘μαι έτοιμος να κάνω καλά κουμάντα. Πάνω που άντρευα λοιπόν, στην εφηβεία μου, το σχολείο παράτησα και πήγα να δουλέψω. Στους δρόμους γλύτωνα παρά την αφοβία μου και στη ψυχή μου για τα καλά είπα να ψαχουλέψω. Ντροπή μεγάλη μου τα δυό χρόνια στο στρατό, ίσως η τελευταία συμφωνία με το τέρας κι άκου, το πιο μεγάλο της ζωής μου χωρατό, στα 25 είχα γίνει ήδη πατέρας.
Λοιπόν, τι θ’ άλλαζα, μη με ρωτάς Σ’ αυτό το τόπο που με γέννησαν οι τύψεις. Αν καταστάλαζα, ο φουκαράς, ίσως να σκόνταφτα στις ίδιες αντιλήψεις. Όσα θ’ αντάλλαζα, μη μου ζητάς κι ούτε στιγμή όμως μη με συγκαλύψεις, στα «βαθυγάλλαζα» ο μπεσαχτάς είναι γεμάτος παραπαίδια της θλίψης.
Έφερα μετά, μοναχός μου, τα πάνω κάτω κι όλα τα πρόσκαιρα ακυρώθηκαν μέσα μου. Λευτερώθηκε απ’ όλα, το σκλαβωμένο νιάτο, τα τριγύρω αρνήθηκα τα νιτερέσα μου. Από το παρελθόν μου, έλυσα το μαγγάνεμα κι ότι ίχνος μου ‘χε αφήσει κάθε βουβό τους πλάνεμα. Απ’ τη βολή τους προτίμησα το ορφάνεμα, καλοδεχούμενο της φωτιάς ξαναζωντάνεμα Έμαθα, ένοιωσα, έζησα κι αγάπησα, μαγεύτηκα, πήρα, σκάρωσα, μοιράστηκα, φώναξα, χτύπησα, τα όμορφα δε μαγάρισα χάρισα, γλέντησα κι ακόμα δε κουράστηκα. Τολμάω να πω, τώρα που τα πενήντα ζυγώνω ότι καλά έκαμα μικρός και δε τους πίστεψα. Μέσα μου, τις θύμησες καλοκλειδώνω. Άργησα, αλλά εκείνο το παιδί, το γνώρισα, το γήτεψα. ετσι μεγαλωσαμε ποτισμενοι με ΠΡΕΠΕΙ κ ΣΩΣΤΑ με ΣΟΦΡΟΣΥΝΗ κ ΕΥΠΡΕΠΕΙΑ ...... ποτισμενα παιδικα χρονια με θεους κ δαιμπονες κ μ ολα εκεινα που ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΟΥ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΣΕΒΟΜΑΣΤΕ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΑΣΠΑΖΟΜΑΣΤΕ .....ΠΩΣ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΝΤΥΝΟΜΑΣΤΕ Κ ΠΟΙΟΥΣ ΔΕΝ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΑΚΟΥΜΕ .....ΠΩΣ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΜΙΛΑΜΕ Κ ΠΟΙΟΙ ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΜΑΣ...... Παιδικα χρονια φορτωμενα με κατα τα χρονια της εφηβειας εμφανιζομενα ελαττωματα.............Αντιληψεις αγνωστης προελευσης ...φτανοντας στα χρονια των αναζητησεων εσωτερικων κ μη ...Αραγε .........γιατι ολο αυτο το θεατρο κ γιατι αυτα τα ψυχοκουστουμια????Για ποιων την ευτυχια κ μακαριοτητα αγωνιζοντουσαν να μας διαμορφωσουν .....κ γιατι χρειαζεται ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ενα πλασμα .....μια διαμορφωση που πιοτερο με λοβοτομη μου μοιαζει τωρα πια.... "Έμαθα, ένοιωσα, έζησα κι αγάπησα, μαγεύτηκα, πήρα, σκάρωσα, μοιράστηκα, φώναξα, χτύπησα, τα όμορφα δε μαγάρισα χάρισα, γλέντησα κι ακόμα δε κουράστηκα. Τολμάω να πω, τώρα που τα πενήντα ζυγώνω ότι καλά έκαμα μικρός και δε τους πίστεψα." δεν φοβηθηκα ν μαι αλλοιως....δεν σκιαχτηκα να χασω κομματια απ την ψυχη μου ισως αλλα αξιζε....δεν μπορεσα τον καραγκιοζη ν παιξω φορωντας προσωπεια πανω απ τη δικια μου αληθεια....οσοι αντεξαν εμειναν ...οι αλλοι ..........δεν βαριεσαι δεν πειραζει ..........ο καθενας μονο τον εαυτο του εχει συνοδοιπορο αλλωστε .....οι υπολοιποι επιλεγουν τις διαδρομες τους ..δικαιωμα του καθενος προς τα που θα ταξιδευει !!
κ φτανοντας εδω στα πενηντα μου γονιος κ εγω κ μαλιστα οπως ειπε καποτε μια απ τις κορουλες μου ΕΝΑΣ ΜΗ ΚΑΝΟΝΙΚΟΣ ΓΟΝΙΟΣ χαιρομαι ρε μανα που σου ελεγα ΝΑΙ μονο για ν αποφυγω τη γκρινια σου !!!!!!!!χαιρομαι για το φοβο μου οταν εγινα γονιος μην τυχον γινω ΚΑΝΟΝΙΚΗ !!!!!!!Μην τυχον κ εγω παγιδευσω την ελευθερια της ψυχης κ του πνευματος των παιδιων μου κ στοιχειωσω το μεγαλωμα τους με ακυρα ΠΡΕΠΕΙ Κ ΚΑΛΟΥΠΙΑ.....!!!!! Ευτυχως γλυτωσα !!!!!!!!!!
I can't see the meaning of this life I'm leading I try to forget you as you forgot me This time there is nothing left for you to take, this is goodbye
Summer is miles and miles away And no one would ask me to stay
And I should contemplate this change To ease the pain And I should step out of the rain Turn away
Close to ending it all, I am drifting through the stages Of the rapture born within this loss Thoughts of death inside, tear me apart from the core of my soul
Summer is miles and miles away And no one would ask me to stay
And I should contemplate this change To ease the pain And I should step out of the rain Turn away
At times the dark's fading slowly But it never sustains Would someone watch over me In my time of need οταν ο πονος του χτες ερχεται κ ξαναερχεται κ θαβει καθε αντοχη κ καθε προσπαθεια αναμετρησης μαζι του..οταν νοιωθεις πως το μονο γιατρικο θα ηταν αν γινοταν να γυρισεις πισω και να μην αφησεις να ανοιξει η πληγη...τοτε που τα καλοκαιρια της ζωης σου φανταζουν τοσο μακρινα λες κ δεν υπηρξαν ποτε στ αληθεια για σενα.... ειναι τοτε που αναρωτιεσαι ποιος αληθεια νοιαζεται για αυτο που εχεις μεσα σου για οσα θες κ οσα εχεις αναγκη..για οσα δεν θα εχεις ποτε αλλα αρκεισαι να τα ονειρευεσαι ..για οσα εμειναν εκει σ ενα μακρινο παρελθον...τοτε που ματαια ψαχνεις εξοδο κινδυνου...τοτε που ακομα κ ενας θανατος φανταζει πιο ανωδυνος ......τοτε η αναγκη να υπαρχει ΚΑΠΟΙΟΣ γινεται η μονη γεφυρα ζωης...................
Ο Πέτρος Θεοτοκάτος θα βρεθεί στη Χίο το Σάββατο 14 Μαρτίου για ένα μοναδικό live στο Odyssey Wine Bar!! Από τους ιδιαίτερους εκπροσώπους της ελληνικής ροκ σκηνής, ο Πέτρος Θεοτοκάτος θα ερμηνεύσει τραγούδια του που αγαπήσαμε από την πολύχρονη παρουσία του στη δισκογραφία («Θα χαθώ», «Δική μας η νύχτα», «η ελευθερία δε νικιέται» και άλλα..), νέα από το επερχόμενο άλμπουμ του, καθώς και διασκευές αγαπημένων καλλιτεχνών όπως ο Παύλος Σιδηρόπουλος, οι Τρύπες, ο Iggy Pop, οι Joy Division, οι Nirvana, ο Neil Young κ.ά.... Info Odyssey Wine Bar Λεωφ. Αιγαίου 102, Χίος Τηλ.: 2271 020585 Σάββατο 14 Μαρτίου 2015 Ώρα 22:00 Είσοδος: 10 ευρώ με ποτό (κρασί η μπύρα)
Εσύ, ανυποψίαστε ροκομεταλλά... Έχεις βιώσει την περίφημη "Live BIGUS εμπειρία"? Eιδικότης μας τα αυχενικά, το ανελέητο headbanging και οι ασύστολες φλεγμονές σε όλο το κορμί!
H BIGUS DICKUS μηχανή εξαπολύει νέα επίθεση εναντίον της διεφθαρμένης νεολαίας -και όχι μόνο- στο Rock House Ζωγράφου.
Tug - Δισκογραφία
-
*Στη μνήμη του φίλου Γιώργου Κανταρτζόπουλου (Μάρτιος 1980 - Μάιος 2013)
Πάτρα.*
*Αντιμετώπισε με δύναμη και χιούμορ τον καρκίνο αλλά τελικά λύγισε...*
*...
Η φαντασμαγορική συναυλία των Bon Jovi στο ΟΑΚΑ!
-
Το μεγαλύτερο μουσικό event της φετινής χρονιάς ξεκίνησε λίγο μετά τις 7 με
τα support groups. Οι Bon Jovi βγήκαν , στη σκηνή λίγο μετά τις 9 το βράδυ
κα...
Περί Ελληνικού Ρόκ
-
Αν ήθελε κάποιος να γράψει οποιαδήποτε ιστορία θα έπρεπε πρώτα να
αναζητήσει και να μελετήσει τη σχετική βιβλιογραφία, έπειτα να ερευνήσει σε
αρχειακές ...
ΚΛΙΚΑΡΑΝ-->
<--ΑΤΟΜΑ.
ROCK NEW'S -
ΣΕ ΜΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΜΑΣ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ ΝΕΟΥΣ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΕΣ ΚΑΙ GROUP ΣΑΣ ΠΡΟΣΚΑΛΟΥΜΕ ΟΣΟΙ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΑΝΑΡΤΗΣΟΥΜΕ ΣΤΟ SITE ΜΑΣ ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ ΚΑΙ EVENT'S
