ΝΕΑ ΤΟΥ ROCK

Οι NIN και oι Jane's Addiction θα
εμφανιστούν στην Αθήνα το καλοκαίρι

Δύο ονόματα-θρύλοι στην ιστορία της rock μουσικής εμφανίζονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Οι πρώτοι θεωρούνται ένα από τα πιο σημαντικά συγκροτήματα της industrial-rock σκηνής και πρόκειται για τους Nine Inch Nails, το προσωπικό όχημα μίας εκ των πιο αμφιλεγόμενων προσωπικοτήτων του ροκ, ο Τρεντ Ρέζνορ. Ο ίδιος συνθέτει τη μουσική, γράφει τους στίχους και υπογράφει τη μουσική ενώ χρησιμοποιεί άλλους μουσικούς σχεδόν κάθε φορά ανάλογα με τις περιστάσεις . Περισσότερες από 30.000.000 πωλήσεις δίσκων σε όλο τον κόσμο, πολλές επιτυχίες όπως το «Hurt» η διασκευή του οποίου αποτέλεσε και το κύκνειο άσμα του Τζόνι Κας.Αν οι Nine Inch Nails κατάφεραν να μελοποιήσουν το θόρυβο, να ενώσουν τις κιθάρες με τον ηλεκτρονικό ήχο και να στιγματίσουν της δεκαετία του '90 οι Jane's Addiction που θα εμφανιστούν μαζί τους την ίδια βραδιά ήταν ξεχωριστοί για τον συνδυασμό πανκ-μέταλ και γκόθικ ροκ. Με τον εκκεντρικό Πέρι Φαρέλ στο τιμόνι έχουν γράψει ιστορία από το 1987 με εξαιρετικά άλμπουμ όπως τα «Nothing's Shocking» και «Ritual De Lo Habitual». Κατά δύο σπουδαία αμερικανικά συγκροτήματα βράχων θα εμφανιστούν στις 20 Ιουλίου στο Θέατρο Βράχων «Μελίνα Μερκούρη».

TO BUS ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ

Μια περιοδεία νέων μουσικών συγκροτημάτων στην Ελλάδα
23 Απριλιου-11 Μαΐου 2009

Το VELVET bus - experimento músico con Pampero είναι ένα μουσικό φεστιβάλ εν κινήσει, μία περιοδεία νέων μουσικών σχημάτων στην Ελλάδα με στόχο την παρουσίαση και προβολή της ανεξάρτητης μουσικής δημιουργίας, αλλά και την ανάπτυξη ενός ιδιαίτερου διαλόγου μεταξύ των δημιουργών και ενός πολυποίκιλου κοινού από διαφορετικές πόλεις/σταθμούς. Το VELVET bus - experimento músico con Pampero είναι μια πρωτοβουλία του VELVET magazine, το οποίο στα 4 χρόνια παρουσίας του, έχει βασικό μέλημά του την υποστήριξη των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών και του έργου τους, παρέχοντάς τους πλατφόρμες έκφρασης, παρουσίασης και επικοινωνίας. Με αφορμή τα παραπάνω, το VELVET magazine διάλεξε το Pampero, το αυθεντικό ρούμι από τη Βενεζουέλα, να το συντροφεύσει σε αυτό το ταξίδι.
Τέσσερα από τα πιο νέα και ενδιαφέροντα μουσικά συγκροτήματα θα παρουσιάσουν τη δουλειά τους σε έντεκα (11) πόλεις της Ελλάδας:

Πέμπτη 23 Απριλίου Αθήνα - Κ44
Πέμπτη 30 Απριλίου Λειβαδιά - PIU
Παρασκευή 1 Μαΐου Βόλος - ΜΕΘΕΞΙΣ
Σάββατο 2 Μαΐου Λάρισα - STAGE
Κυριακή 3 Μαΐου Θεσσαλονίκη - NEW YORK
Δευτέρα 4 Μαΐου Σέρρες - OTRO BAR
Τρίτη 5 Μαΐου Καβάλα - Η ΑΛΙΚΗ ΕΧΕΙ ΛΑΘΟΣ ΑΓΟΡΙ
Τετάρτη 6 Μαΐου Ιωάννινα - ΘΥΜΩΜΕΝΟ ΠΟΡΤΡΕΤΟ
Πέμπτη 7 Μαΐου Πάτρα - MORE STEPS
Παρασκευή 8 Μαΐου Λαγκάδια Αρκαδίας - ΠΛΑΤΑΝΟΣ
Κυριακή 10 Μαΐου Ηράκλειο Κρήτης - LA BRASSERIE
Δευτέρα 11 Μαΐου Ηράκλειο Κρήτης - LA BRASSERIE

Το VELVET bus - experimento músico con Pampero φιλοδοξεί να αποτελέσει ένα εγχείρημα που θα εξελιχθεί σε σημείο αναφοράς για την περιγραφή της συγκεκριμένης περιόδου της ανεξάρτητης ελληνικής μουσικής σκηνής. Όλο το team του VELVET bus - experimento músico con Pampero, από τους διοργανωτές και τα συγκροτήματα μέχρι τους ηχολήπτες, τους δημοσιογράφους και όλα τα παιδιά που θα είναι on the road, αποτελούν μια ομάδα ανθρώπων οι οποίοι δραστηριοποιούνται εδώ και πολύ καιρό με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, σε μια δημιουργική παραγωγή που βασίζεται σε μια αισθητική και πολιτική του DO IT YOURSELF. Αν πραγματικά πιστεύεις σε κάτι, τότε το κάνεις μόνος σου, και αν έχεις παρέα ακόμα καλύτερα.
Τα live της περιοδείας του VELVET bus θα ηχογραφηθούν και θα κυκλοφορήσουν με τη μορφή μουσικού cd σε ένα από τα τεύχη του VELVET magazine που ακολουθούν της περιοδείας.
Υπεύθυνοι του VELVET bus - experimento músico con Pampero είναι ο δημοσιογράφος και μουσικός παραγωγός Μάκης Μηλάτος και οι εκδότες του περιοδικού VELVET Λάκης και Άρης Ιωνάς. Την ηχητική επιμέλεια των συναυλιών θα έχουν το Fab Liquid Studios και το Sonic Playground. Τα συγκροτήματα που θα συμμετέχουν στην περιοδεία είναι μερικά από τα σημαντικότερα της νέας εναλλακτικής σκηνής της χώρας μας:

Le Page
Ρομαντική folk, lo-fi αισθητική και indie πινελιές. Κάπως έτσι θα περιέγραφε κάποιος την μουσική των Le Page (Ο ακόλουθος του βασιλιά στα γαλλικά). Το ντουέτο από την Αθήνα ξεκίνησε την πορεία του το Σεπτέμβριο του 2007 και από τότε έχει εμφανισθεί σε διάφορα venues της Αθήνας και όχι μόνο. Κάποιες από τις σημαντικότερες στιγμές, στη μέχρι τώρα live πορεία τους, ήταν η εμφάνιση τους στο Living Room Unlit and Unplugged Festival (μαζί με ονόματα όπως οι Abbie Gale, Vassilikos, Evripidis and his Tragedies κ.α.), η πρόκριση τους και η εμφάνιση τους στο Coca-Cola Soundwave και φυσικά οι δύο support εμφανίσεις τους στους House of Love (UK) και στον Brett Anderson (πρώην frontman των Suede). Το 2007 κυκλοφόρησαν το πρώτο τους Handmade E.P., το Νοέμβριο του 2008 κυκλοφόρησε το δεύτερο E.P. από τη δική τους εταιρία Drunk squirrel records με τον τίτλο Teddy Girls. Στο E.P. υπάρχει το τραγούδι Talking to Plants, μία συνεργασία των Le Page με τον Barry Louis Polisar (γνωστό και από το soundtrack της ταινίας Juno), αλλά και η διασκευή στο τραγούδι The Go Go Boots των Callas. Μέσα στο 2009 αναμένεται και ο πρώτος τους ολοκληρωμένος δίσκος.
http://www.myspace.com/lepagemusic

Berlin Brides
Οι Berlin Brides είναι η Νατάσσα, η Μαριλένα και η Έλενα. Ο ήχος τους περιλαμβάνει electro, punk και pop στοιχεία, με γυναικεία φωνητικά, αγγλικό στίχο και synths. Οι στίχοι και η μουσική είναι αποκλειστικά δική τους. Ξεκίνησαν τις εμφανίσεις τους το Φλεβάρη του 2008 και έχουν παίξει σε διάφορες μουσικές σκηνές της Αθήνας ( Κ44, Kinky Kong, Bios, Gagarin 205, θέατρο Χώρα) καθώς και σε φεστιβάλ ανοιχτού χώρου (Ευρωπαϊκή Μέρα Μουσικής σε Αθήνα, Βόλο, Ιωάννινα, Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ, Athens Pride, Wagon Festival, φεστιβάλ πειραματικού θεάτρου Λάρισας). Αυτή τη στιγμή ηχογραφούν το δίσκο τους που θα κυκλοφορήσει σε λίγους μήνες, σε παραγωγή του Coti K.
www.myspace.com/berlinbrides

Exposed by Observers
Οι Exposed by Observers είναι μία digital-nudisco-punk μπάντα που δημιουργήθηκε το 2006. Με επιρροές από Crystal Castles, Daft Punk, Justice, Digitalism, Lcd Soundsystem, Bloc Party, Klaxons, συνδυάζουν synths και electro με κιθάρες και βρώμικα φωνητικά. Αποτελούμενη από τον Rasmio (vocals, loops, bass), τον Evilplaymobils (synths, back vocals), και τον Strato (κιθάρα), με εμφανίσεις σε πολλά events αλλά και στο Art Rocker - Velvet Party τον Δεκέμβριο του 2008 ανοίγοντας το DJ set των Shitdisco, οι Exposed by Observers, αυτή την περίοδο, ολοκληρώνουν το πρώτο EP τους με τίτλο Secondhand Youth, το οποίο κυκλοφορεί τον Απρίλιο 2009.
www.myspace.com/exposedbyobservers

The Callas
Οι Callas είναι το μουσικό project των εικαστικών Λάκη και Άρη Ιωνά και δημιουργήθηκαν το 2004. Μέσα στο 2007 κυκλοφόρησαν το πρώτο τους lp "DIY or DIE". Έχουν κάνει συναυλίες και εκθέσεις σε χώρους όπως ίδρυμα το Ίδρυμα ΔΕΣΤΕ (επιμέλεια έκθεσης Part Time Punks), Μπιενάλε της Αθήνας, AMP gallery, Working men's club (London), De roode bioscoop (Amsterdam). Το Δεκέμβριο κυκλοφόρησαν το επτάιντσο single με τίτλο Lipstick. Με αφορμή την κυκλοφορία του δεύτερου άλμπουμ τους στις 23 Απριλίου 2009 και μετά την ελληνική περιοδεία με το VELVET bus - Experimento Musico con Pampero έχουν Ευρωπαϊκή περιοδεία με σταθμούς στο Λονδίνο (Artrocker mag), το Μπράιτον (Great Escape festival), τη Μαδρίτη, τη Βαρκελώνη και το Βερολίνο.
www.myspace.com/thecallas

ΝΕΑ ΤΟΥ ROCK

Γενιά Του Χάους

Ένα από τα σπουδαιότερα Ελληνικά rock'n'roll συγκροτήματα όλων των εποχών επιστρέφει στη σκηνή. Οι Γενιά Του Χάους θα εμφανιστούν ζωντανά, την Παρασκευή 24 και το Σάββατο 25 Απριλίου, στο Gagarin 205 Live Music Space! Η θρυλική punk μπάντα θα παρουσιάσει, σε δύο μοναδικές βραδιές, τραγούδια από ολόκληρη την πορεία της, μαζί με ακυκλοφόρητο υλικό.
Πρόκειται για μία από εκείνες τις περιπτώσεις όπου δεν χρειάζονται πολλά λόγια. Οι παλαιότεροι θα θυμηθούν και οι νεώτεροι θα έχουν μία σπάνια ευκαιρία να παρακολουθήσουν επί σκηνής ένα συγκρότημα που σημάδεψε με την παρουσία του μία περίοδο άνθησης - αλλά και, λίγο αργότερα, παρακμής - της underground έκφρασης στην Ελλάδα.
Πέρα από αυτό, μόνο περίεργο δεν πρέπει να μας φαίνεται το ότι οι στίχοι τους και τα τραγούδια τους φαντάζουν σήμερα πιο επίκαιρα από ποτέ, σε μια χρονική συγκυρία όπου η λέξη "κρίση" (είτε υπαρκτή και ουσιαστική είτε κατασκευασμένη) κυριαρχεί σε κάθε επίπεδο: οικονομικό, πολιτικό, κοινωνικό, ηθικό και πάει λέγοντας.
Αντί περαιτέρω φλυαρίας, οι λόγοι που οδήγησαν σε αυτή την "επανεμφάνιση" της Γενιάς Του Χάους, όπως τους εξήγησε ο τραγουδιστής / στιχουργός του συγκροτήματος, Θοδωρής Ηλιακόπουλος σε συνέντευξη που παραχώρησε στην Κέρη Καραλή για λογαριασμό του http://www.rockap.gr/ :
"Διαλύσαμε κάτω από πολύ περίεργες συνθήκες, υπήρχε από τη μια ένας εξωτερικός εξαναγκασμός που οδήγησε στη διάλυσή μας και από την άλλη η δική μας συνέπεια ως προς το τι νοιώθαμε και τι θα επιτρέπαμε να γίνει.
Σήμερα, μετά από χρόνια, γνωρίζοντας ότι το υλικό που αφήσαμε πίσω μας έχει μια πολύπλευρη δυναμική που ποτέ δεν αναδείχθηκε - γιατί ναι μεν οι στίχοι μας ακούστηκαν και ακούγονται, αλλά η μουσική μας ποτέ δεν έφτασε σε ένα επιθυμητό επίπεδο - το προσεγγίζουμε ξανά με σκοπό να το 'αποκαταστήσουμε'. Τότε δεν είχαμε ούτε τα χρήματα, ούτε την τεχνογνωσία, ούτε τα μέσα. Ήταν τυφλή εποχή, δεν υπήρχε βοήθεια από πουθενά και μας άφησε μια αίσθηση ανεκπλήρωτου. Σκέψου ότι η πρώτη κοπή του ομώνυμου album ανακλήθηκε με ανακοίνωση λίγο μετά την κυκλοφορία της λόγω πολύ κακής ποιότητας. Αλλά και στη δεύτερη κοπή το ηχητικό αποτέλεσμα παρέμεινε 'θολό'. Όσο για το Ρέκβιεμ, κάναμε δύο remix σε δύο διαφορετικά στούντιο, χωρίς και πάλι να πετύχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Το καλοκαίρι τού 2007 εμφανίζεται ξαφνικά μετά από χρόνια ο Άκης, πραγματοποιείται η πρώτη συνάντηση των τριών μας και μέσα από αυτή την αναθέρμανση της σχέσης μας ξεπηδά η ιδέα μιας νέας συνεργασίας. Παράλληλα, εδώ και δύο χρόνια υπήρχε στο προφίλ της Γενιάς στο Myspace έντονη προτροπή του κόσμου για ζωντανές μας εμφανίσεις. Πριν καν αποφασιστεί οτιδήποτε, ξεκινήσαμε να δουλεύουμε το υλικό για να δούμε πώς αυτό θα ακουγόταν σήμερα. Μας πήρε πολύ χρόνο. Δοκιμάσαμε τρεις drummers πριν καταλήξουμε στον εξαιρετικό Μπάμπη Πετσίνη, των Sleeping Pillow, ο οποίος έρχεται απ' τη Θεσσαλονίκη για τις πρόβες.
Σήμερα ξέρουμε πάρα πολύ καλά τι θέλουμε απ' αυτό το υλικό. Σκοπός του live τελικά είναι να ξανασυναντήσουμε το γνωστό και το άγνωστο κοινό μας, να του προσφέρουμε μια συναυλία όσο το δυνατόν αρτιότερη ηχητικά και αισθητικά, κάτι που πάντα μας απασχολούσε, γιατί η Γενιά για μας είναι πάνω απ' όλα τέχνη, δεν είναι μόνο ξόδεμα συναισθηματικό ή ενεργειακή εκτόνωση. Θέλουμε να το υποστηρίξουμε απ' όλες τις πλευρές, και μάλιστα σκοπεύουμε να το ηχογραφήσουμε, να το βιντεοσκοπήσουμε και να το προσφέρουμε στον κόσμο δωρεάν μέσα από το διαδίκτυο. Υπάρχει και το ενδεχόμενο, το οποίο δεν ξέρουμε αν θα ευοδωθεί γιατί έχει ένα κόστος που δεν γνωρίζουμε αν θα μπορέσουμε να υποστηρίξουμε, να κυκλοφορήσει από εμάς μια συλλεκτική έκδοση σε dvd. Όλο αυτό νοιώθουμε ότι το οφείλουμε στη Γενιά και όχι στους εαυτούς μας.
Εμείς ποτέ δεν αντιληφθήκαμε την τέχνη μέσα από κλισέ. Η επιλογή του Gagarin υπαγορεύτηκε από την ανάγκη μας να παρουσιάσουμε το υλικό μας όπως πιστεύουμε ότι του αξίζει. Είναι ένας χώρος όπου εμείς τουλάχιστον μπορούμε να σταθούμε χωρίς να νοιώθουμε ότι παίζουμε σ' ένα σκυλάδικο ή σ' ένα οποιονδήποτε ανοιχτό χώρο όπου δεν ακούγεται τίποτα. Αν θες, είναι και η δική μας άρνηση σε όσους λένε 'ελάτε να παίξετε οπουδήποτε'. Δε θέλουμε να παίξουμε οπουδήποτε, έχουμε παίξει 'οπουδήποτε' δεκάδες φορές. Φαντάσου ότι παίζαμε από μνήμης γιατί δεν ακούγαμε τίποτα πάνω στη σκηνή, απλά ήμασταν πολύ δεμένη μπάντα γιατί κάναμε πολλές πρόβες και πολλά lives, οπότε συντονιζόμασταν με κλειστά μάτια. Αλλά στις 8 από τις 10 συναυλίες δεν ακούγαμε τίποτα. Κι άλλα groups εκείνης της εποχής να ρωτήσεις, το ίδιο θα σου πουν. Δεν υπήρχε ήχος, το κοινό από κάτω άκουγε μόνο θόρυβο.
Τα 15€ εισιτήριο, που για μένα είναι αστείο ποσό σήμερα, πιστεύω και για πάρα πολύ κόσμο που σκέφτεται λογικά, καλύπτουν την έξτρα ηχητική εγκατάσταση που χρειαζόμαστε, τη βιντεοσκόπηση, την ηχογράφηση και το live internet broadcast. Ρισκάρουμε, δουλεύοντας επί δεκαοκτώ μήνες και έχοντας επενδύσει όλο μας τον ελεύθερο χρόνο, που είναι ελάχιστος. Αυτό είναι κάτι που φυσικά δεν περιμένουμε να μας δοθεί πίσω με χρήμα. Όταν τόσο καιρό αυτό είναι μόνιμα μέσα σου, ασχολείσαι μαζί του και παραμερίζεις πάρα πολλά άλλα εξίσου ζωτικά πράγματα, δεν υπολογίζεις τι θα πάρεις, είναι άτοπο."
Οι πόρτες θα ανοίξουν στις 21:00 και εισιτήρια προπωλούνται, προς 15 ευρώ, στο Ticket House (Πανεπιστημίου 42, τηλ. 210 3608366) και το http://www.ticketpro.gr/ .

www.myspace.com/geniatouchaous

//////////////////////////

Χριστιανοί ανορθόδοξοι
Δεκάδες ξένα συγκροτήματα παίζουν χέβι μέταλ τραγουδώντας στίχους του κατηχητικού

Ξέραμε για τις ακρότητες και τους «αντίχριστους», την πρόκληση και τη «μαυροψυχία» του μέταλ, το 666, την ιεροσυλία και την ψυχεδέλεια, τις αμέτρητες επιθέσεις που έχουν δεχτεί οι θρησκείες από τους μεταλάδες.

Ποιος θα φανταζόταν ότι υπάρχουν τύποι που το πρόσωπό τους είναι τίγκα στα σκουλαρίκια αλλά διδάσκουν τον λόγο του Θεού, που ουρλιάζουν μεν, αλλά απαγγέλοντας στίχους της Βίβλου, που σολάρουν με τις κιθάρες τους για χάρη του χριστιανισμού. Που τα ονόματα των συγκροτημάτων τους δεν μιλούν για τον θάνατο, τον διάβολο, τα σίδερα, αλλά για την αγάπη, τους αγίους, τους μεσίες και τους προφήτες.
Πώς ξεκίνησαν όλα
Βαριές κιθάρες, ατελείωτα σολαρίσματα, στίχοι που βασίζονται στις ιουδαιοχριστιανικές παραδόσεις. «White metal» δεν σημαίνει «αγαπάτε αλλήλους»· σημαίνει «κάνω σκληρή μέταλ μουσική με χριστιανικούς στίχους». Για όσους, όμως, δεν μιλούν αγγλικά, οι διαφορές συχνά δεν είναι καν αντιληπτές. Ντύνονται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, ενώ οι μουσικές τους μπορεί να είναι από ελαφριές μέχρι... ασήκωτο μέταλ. Ο χώρος της μέταλ είναι μια μικρογραφία της κοινωνίας: συνυπάρχουν όλοι. Και μη φανταστείτε ότι τους αντιμετωπίζουν σαν καρτούν. Ισα ίσα που πολλοί θα ζήλευαν την επιτυχία των As Ι lay dying ή των Stryper. «Πολύ συχνά συνυπάρχουν επί σκηνής σε διάφορα φεστιβάλ ανά τον κόσμο» λέει ο Χάκος Περβανίδης, αρχισυντάκτης του περιοδικού «Metal hammer».
Αναζητώντας τις «ρίζες» του χριστιανικού μέταλ θα μπορούσε κανείς να φτάσει ως τα τέλη της δεκαετίας του '60 όπου μέσα στο κίνημα των χίπι υπήρχαν ομάδες ταμένες στον Ιησού. Αρχικά παίζοντας στους δρόμους της Καλιφόρνιας κι αμέσως μετά φτιάχνοντας μικρές μουσικές ομάδες, προσπάθησαν να μεταδώσουν τα θρησκευτικά τους μηνύματα μέσω τραγουδιών. Μάλιστα το πρώτο τέτοιο συγκρότημα που έγινε ευρύτερα γνωστό ονομαζόταν Agape και το πρώτο του άλμπουμ κυκλοφόρησε το 1971 με τίτλο «Gospel hard rock».
Ωστόσο, το «λευκό» ή χριστιανικό μέταλ άρχισε να εξαπλώνεται στα μέσα της δεκαετίας του '70. Οι Σουηδοί Jerusalem καταγράφονται ως οι πρώτοι χριστιανοί μεταλάδες, ενώ το ομώνυμο άλμπουμ τους (1978) πουλάει μέσα σε έξι μήνες 20.000 αντίτυπα. Παρ' όλ' αυτά, η δεκαετία του '80 είναι εκείνη που εκτοξεύει το white metal, το οποίο αποκτά το επίσημο όνομά του το 1984. Είναι η εποχή που το χέβι μέταλ άρχισε να διασπάται σε διάφορα είδη και οι χριστιανοί θέλησαν με τη σειρά τους να περιφρουρήσουν τα όριά τους. Στη Βόρεια Αμερική, την Αυστραλία, τη Βρετανία, τη βόρεια και την κεντρική Ευρώπη, έχουν υιοθετήσει τον όρο «χριστιανικό μέταλ», αντιθέτως, στη Νότια Αμερική και τη νοτιοδυτική Ευρώπη προτιμούν τον... χρωματικό διαχωρισμό.
Τέσσερα είναι τα συγκροτήματα που τότε εκπροσωπούσαν το white metal και γράφουν στίχους εμπνευσμένους από χριστιανικά θέματα: οι Messiah Prophet, Leviticus, Saint, Trouble και Stryper. «Δεν νομίζω ότι ο τραγουδιστής μας, ο Ερικ, που έγραφε τα τραγούδια, νοιαζόταν να φανεί καλός χριστιανός. Δεν μας ενδιέφεραν οι ιστορίες της Βίβλου. Απλώς ψάχναμε για ενδιαφέροντα θέματα» έλεγε τότε ο κιθαρίστας των Trouble. «Η δεκαετία του '80 παραμένει πράγματι αξεπέραστη. Στις συναυλίες τους οι Στράιπερ πετούσαν στο κοινό αντίτυπα της Βίβλου κι έβγαζαν λόγους προσηλυτισμού! Αν πάλι κάποιος αναζητεί τον δίσκο-σήμα κατατεθέν του είδους, δεν είναι άλλο από το μνημειώδες "Το hell with the devil" των Στράιπερ, που κυκλοφόρησε το 1986 και μέχρι σήμερα έχει πουλήσει αρκετά εκατομμύρια αντίτυπα» λέει ο Χ. Περβανίδης.
Στους στίχους τους αυτά τα συγκροτήματα δανείζονται παραβολές της Βίβλου και προωθούν έναν αγνό και αμόλυντο τρόπο ζωής: χωρίς ναρκωτικά, με εμμονή στη μονογαμία και φυσικά σε πράξεις που απέχουν πολύ από τους αμαρτωλούς σημερινούς πειρασμούς. Στόχος τους, να πείσουν το κοινό τους ότι -αν μη τι άλλο- αξίζει τον κόπο να δοκιμάζουν και μια συνταγή μακριά από την απαλλοτριωμένη κοινωνία. Ολα, όμως, δοσμένα με μια συνθηματολογία. Σαν ένα μείγμα κατηχητικού και χαρντ ροκ δημαγωγίας.
Υπάρχουν, όμως, και οι γεωγραφικοί διαχωρισμοί: στις βορειότερες περιοχές της Ευρώπης τα συγκροτήματα προτιμούν μια πιο προσωπική και λυρική προσέγγιση που κάποιοι αποκαλούν υπαινικτικό προσηλυτισμό, ενώ στην Αμερική πολλοί κατηγορούν τα white metal συγκροτήματα ως φερέφωνα διαφόρων εκκλησιών. «Δεν ξέρω αν κάποια από αυτά κατευθύνονται ή ακόμα και χρηματοδοτούνται από εκκλησιαστικούς κύκλους ή αιρέσεις. Κυκλοφορεί αυτή η φήμη, αλλά δεν έχει επιβεβαιωθεί» λέει ο Χ. Περβανίδης.
Η αλήθεια, πάντως, είναι πως, ενώ τα πρώτα χρόνια οι white metal δίσκοι κυκλοφορούσαν αποκλειστικά σε «χριστιανικά» μαγαζιά (μαζί με συναφή ποιήματα, εφημερίδες, βιβλία, κεριά και μπλουζάκια), τώρα πια μπορείτε να τα βρείτε και στα κοινά δισκάδικα.
«Αν θέλεις να ταρακουνήσεις τον κόσμο, έλα μαζί μου/ διάδωσε τα νέα σε κάθε αγόρι και κορίτσι/ τραγουδώντας τι πιστεύεις/ τραγουδώντας την αλήθεια/ ανοίγοντας τα μάτια για να δεις» λέει το «Rockin' the world» των Στράιπερ, ενώ οι ίδιοι γράφουν στο μεγάλο τους σουξέ «Το hell with the devil»: «Μιλώντας για τον διάβολο, δεν είναι φίλος μου/ να του γυρίσουμε την πλάτη, αυτό έχουμε στον νου μας/ είναι μόνο ένας κλέφτης, ένας ψεύτης/ το λένε οι γραφές/ θέλουμε να μάθει πού μπορεί να πάει/ στην κόλαση ο διάβολος, στην κόλαση ο διάβολος».
Υπάρχουν επίσης και παραδείγματα καλλιτεχνών που αφοσιώθηκαν στο «λευκό μέταλ» αφού πρώτα αλλαξοπίστησαν. «Πράγματι δύο πολύ φανατικοί οπαδοί του χριστιανικού μέταλ υπήρξαν πολύ αμαρτωλά παιδιά. Ο λόγος για τον Χεντ, κιθαρίστα των Corn, και τον περίφημο Ντέιβ Μαστέιν, των Megadeth. Είναι τα δύο πιο τρανταχτά παραδείγματα καλλιτεχνών που από αναρχικοί έγιναν υποστηρικτές του Μπους.
Η «ιερή συμμαχία»
Ο μεν πρώτος πήγε στον Ιορδάνη και πλέον τη βρίσκει διδάσκοντας τον λόγο του Θεού. Ο δε Μαστέιν είναι πια τόσο πιστός, που, όταν σε μια συναυλία έμαθε πως τη βραδιά θα άνοιγαν οι Ελληνες Rotting Christ (Σάπιος Χριστός), αρνήθηκε να συνυπάρξει μαζί τους και απαίτησε να τους βγάλουν από το πρόγραμμα». Αμετανόητοι, σκοτεινοί και πάντοτε εναντίον της θρησκείας, οι Rotting Christ από το 1987 που ξεκίνησαν μέχρι σήμερα όχι μόνο δεν πτοήθηκαν από τέτοιες επιθέσεις αλλά συνεχίζουν ακάθεκτοι τη διεθνή τους καριέρα.
Σήμερα, το «λευκό μέταλ» συνεχίζει ακάθεκτο, παρ' όλο που, σύμφωνα με τους ειδικούς, έχει πια μετεξελιχθεί σε «christian hard core». Τα συγκροτήματα Underoath, Demon Hunter, Norma Jean, As Ι lay dying αποκαλούνται από το ειδικό περιοδικό «Revolver magazine» «ιερή συμμαχία», η οποία πάντως κατόρθωσε να αναρριχηθεί στις λίστες του περιοδικού «Billboard». Μάλιστα οι τελευταίοι βρίσκονται αυτήν την εποχή σε περιοδεία στην Αμερική και τον Καναδά κι είναι τόσο μεγάλη η ζήτηση, που μόνο μέσα στον Απρίλιο έχουν προγραμματίσει πάνω από 22 συναυλίες. Και, αν αναρωτιέστε αν και η ελληνική μέταλ σκηνή έχει τους χριστιανούς εκπροσώπους της, να σας πούμε πως όχι. Προς το παρόν, έχουμε φτάσει μέχρι τους Παπαροκάδες. *

Της ΜΑΤΟΥΛΑΣ ΚΟΥΣΤΕΝΗ

(kusteni@enet.gr)

ΝΕΑ ΤΟΥ ROCK

ΣΤΑΘΗΣ ΔΡΟΓΩΣΗΣ

Καινούριος δίσκος "Η αγάπη στο τέλος"

πρώτο τραγούδι "Μην το πεις πουθενά"

στον Δίεση τη δεύτερη εβδομάδα του Πάσχα.

ΝΕΑ ΤΟΥ ROCK

Εξόριστοι και δεν τους καίγεται καρφί

Sisters Of Mercy

Με δεκαπέντε χρόνια απουσίας από τη δισκογραφία, παρουσιάζουν τα νέα τους τραγούδια μόνο σε συναυλίες. «Ελάτε να τα ηχογραφήσετε πειρατικά και να τα ανταλλάξετε στο Ιντερνετ», μας προσκαλεί ο Αντριου Ελντριτς. Σήμερα στην Αθήνα, αύριο στη Θεσσαλονίκη

«Ποτέ δεν αρνηθήκαμε να ηχογραφήσουμε νέο δίσκο. Αλλά έχουμε αρνηθεί επανειλημμένα να δουλέψουμε με οποιαδήποτε δισκογραφική που διοικείται από ηλίθιους, άπληστους και άσχετους με τη μουσική μάνατζερ. Οπως δηλαδή είναι οι περισσότερες. Θα μπορούσαμε να μπούμε μόνοι μας στο στούντιο, να βγάλουμε τον δίσκο και να τον κυκλοφορήσουμε ανεξάρτητα. Αλλά δεν έχουμε τα χρήματα για να τον κάνουμε όπως θέλουμε. Και όσοι ενδιαφέρονται για τα νέα μας τραγούδια, τα ηχογραφούν πειρατικά στις συναυλίες και τα ανταλλάσσουν μεταξύ τους στο Ιντερνετ. Τίποτα δεν χάνεται». Με μια έπαρση και έναν ευθύ σαρκασμό, που μοιάζουν κληρονομιά από τα χρόνια του πανκ, ο Αντριου Ελντριτς, ο τραγουδιστής και ηγέτης των Sisters Of Mercy, μιλάει λίγο πριν η μπάντα του δώσει δύο συναυλίες. Σήμερα στο Πολιτιστικό Κέντρο Ελληνικός Κόσμος, Κτίριο 56 (Πειραιώς 254, Ταύρος) και αύριο στην Αποθήκη του Μύλου στην Θεσσαλονίκη θα παίξουν από παλιές επιτυχίες, όπως το «More» και το «The Temple of Love», μέχρι καινούργια και ακυκλοφόρητα τραγούδια.
«Τα νέα τραγούδια ηχούν κάπως διαφορετικά, πιο μελωδικά», προσπαθεί να τα περιγράψει ο Ελντριτς. «Ισως γιατί τώρα πια έχουμε ωριμάσει ως μουσικοί». Αλλωστε, τρεις δεκαετίες στη μουσική σκηνή δεν είναι λίγες για μια μπάντα που φτιάχτηκε το '80 στο Λιντς γιατί «ήθελαν να ακούσουν τη μουσική τους στο ραδιόφωνο». Οπλα τους, ένα όνομα κλεμμένο από το ομώνυμο τραγούδι του Λέοναρντ Κοέν και ένας σκοτεινός, βαρύς ήχος, που πατούσε τόσο στην ορμή και την τραχύτητα του πανκ όσο και στην τότε αναδυόμενη ποστ πανκ σκηνή, μαζί με την επιβλητική μπάσα φωνή του Ελντριτς. Ηταν η εποχή που ο μουσικός τύπος τούς κόλλησε την ετικέτα γκοθ ροκ, βάζοντάς τους μαζί με τους Cure και τους Siouxsie And The Banshees.
«Είναι η ταμπέλα που απεχθάνομαι», λέει ο Ελντριτς. «Ξεκινήσαμε έχοντας για επιρροές τους Velvet Underground και τους Stooges. Ανήκουμε στην ίδια σκηνή με τους Motorhead και τους Ramones. Πραγματικά, έρχονται κάποια μαυροντυμένα παιδιά με άθλιο κούρεμα στις συναυλίες μας. Αλλά έρχονται και τύποι που ακούνε μέταλ, βετεράνοι πανκ, πιτσιρικάδες οπαδοί της ανεξάρτητης σκηνής. Φαντάζομαι ότι έρχονται και κάποιες νοικοκυρές. Οπότε, γιατί δεν γράφουν ότι είμαστε μπάντα για νοικοκυρές;».
Στο επίσημο, πάντως, σάιτ τους -που υπολειτουργεί- οι Sisters Of Mercy αυτοπαρουσιάζονται ως ροκ εν ρολ και ποπ μπάντα και μηχανή ιντάστριαλ ρυθμού. «Είναι μια ειρωνική παρουσίαση, που συγκεντρώνει όλα αυτά που έχουν γραφτεί κατά καιρούς για μας», απαντάει ο Ελντριτς. «Αλλά τελικά, όταν το καλοσκέφτομαι, είμαστε όλα αυτά. Γράφουμε τραγούδια με ποπ ρεφρέν, έχουμε και πίσω μας έναν ιντάστριαλ θόρυβο. Αλλά πάνω από όλα είμαστε μια ροκ εν ρολ μπάντα, με ό,τι περικλείει η λέξη. Γράφουμε τραγούδια για όσα βλέπουμε καθημερινά γύρω μας. Δίνουμε τη δική μας εικόνα του κόσμου, μέσα από τη μουσική. Και είναι ένας ζοφερός κόσμος».
Κάτω από αυτή τη φιλοσοφία ξεκίνησαν και το '80. Ο Ελντριτς ως ντουέτο με τον Γκάρι Μαρξ και ένα ντραμ μασίν, που βάφτισαν Doktor Avalanche, εισέβαλαν στη μουσική σκηνή. Η πορεία τους ήταν ταραχώδης, έγιναν η άντεργκραουντ μπάντα με τη μεγαλύτερη φήμη στα μέσα της δεκαετίας του '80, κυκλοφόρησαν ιστορικούς δίσκους όπως το «First And Last And Always», ενώ ο Ελντριτς άλλαξε δεκάδες κιθαρίστες και μπασίστες. Και τώρα, τα μονά ιστορικά μέλη είναι ο ίδιος στα φωνητικά και το ντραμ μασίν, ενώ τους συμπληρώνουν ο Κρις Καταλιστ και ο Μπεν Κρίστο στις κιθάρες. Οσο για δίσκους, κυκλοφορούν μόνο επανεκδόσεις από το παρελθόν, όπως το «Vision Thing» και το «Floodland».
Στα πενήντα του χρόνια ο Ελντριτς δεν υποχωρεί από την εποχή που «κατέβηκε σε απεργία», αρνούμενος να ηχογραφήσει οτιδήποτε. Μπορεί για δεκαπέντε χρόνια να μην έχει συμβόλαιο για δίσκους, αλλά δεν δίνει δεκάρα. «Οσοι θέλουν πολύ να ακούσουν το νέο υλικό, ας έρθουν να μας δουν στη συναυλία», λέει. Το Ιντερνετ δεν το έχει σε μεγάλη υπόληψη. «Ολοι με συμβουλεύουν να βγάλω εκεί έναν καινούργιο δίσκο. Ο Κρις, ο κιθαρίστας μας, ασχολείται συνεχώς μ' αυτό. Αλλά επιμένω ότι για να βγει κάτι που να ανταποκρίνεται στην ιστορία μας, όχι μια ερασιτεχνική δουλειά, χρειάζονται χρήματα. Ισως έχω πολύ μεγάλες απαιτήσεις, αλλά δεν αλλάζω μυαλά».
Ετσι, συνεχίζει να κάνει περιοδείες, όπως αυτή, που ξεκίνησε από το Λιντς, τη βάση του, και θα φτάσει ώς τη Νότια Αμερική. Οσο για τη φημολογούμενη απέχθειά του στις συναυλίες, ο Ελντριτς ξεκαθαρίζει: «Τις απολαμβάνω, τουλάχιστον τις περισσότερες. Τις περιοδείες απεχθάνομαι, όπου συχνά η φωνή μου παύει να βγαίνει καλή, τα όργανα χάνονται στα αεροδρόμια και τα νεύρα όλων των μουσικών σπάνε συχνά από την κούραση. Αλλά δεν παραπονιέμαι. Αυτό είναι το ροκ εν ρολ».
**Εναρξη 9.00 μ.μ.- Είσοδος 40 ευρώ.

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΥ

--------------------

ΝΕΟ CD OI MAGIC DE SPELL

Artist: MAGIC DE SPEL

Album: ΟΚ ΠΑΤΕΡΑ

Released: 04/2009
Company: LYRA

01. ΧΑΜΕΝΟ ΑΣΤΕΡΙ

02. ΣΤΗ ΖΩΝΗ ΤΟΥ ΠΥΡΟΣ

03. ΤΑ ΧΕΛΙΔΟΝΙΑ ΠΕΝΘΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΣΟΥ

04. Ο ΚΛΟΥΝ

05. THE TRAP... Η ΠΑΓΙΔΑ

06. ΜΑΥΡΗ ΓΑΤΑ

07. ΕΝΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙ

08. DOG-GOD

09. ΚΥΡ-ΠΑΝΤΕΛΗΣ

10. ΟΚ ΠΑΤΕΡΑBONUS TRACK

11. SARAJEVO
12. ΤΟ ΔΥΟ (Δεν μπορεί ποτέ να γίνει ένα) Συμ. Στέλλα Κονιτοπούλου

www.myspace.com/magicdespell

http://www.rock-elliniko.gr/index.php?page=i202&id=164

///////////////////

Stathis Drogosis

Καινούριος δίσκος "Η αγάπη στο τέλος" πρώτο τραγούδι "

Μην το πεις πουθενά"

στον Δίεση τη δεύτερη εβδομάδα του Πάσχα

ΝΕΑ ΤΟΥ ROCK

Yiannis Kastanakis & Manos Triantafillakis @ Vanilla
Sunday 12 April,
Time: 06:00 AM
Vanilla Project,
Sarri 37,

6945-820331

info@jmt.gr
Athens, GR

Θα παίρνουμε τη μουσική σαν χάπι!

Μία 52χρονη Γερμανίδα είναι η πρώτη μουσική φαρμακολόγος στον κόσμο
Ολοένα και περισσότερες έρευνες επιβεβαιώνουν την επίδραση της μουσικής στην ψυχή και το σώμα. Πρόσφατα, Αμερικανοί επιστήμονες αποφάνθηκαν πως το άκουσμα εκλεπτυσμένων μουσικών συνθέσεων και η τακτική παρακολούθηση κοντσέρτων αφαιρούν πέντε χρόνια από την επονομαζόμενη «πραγματική ηλικία» μας. Θα μπορέσει όμως ποτέ να πάρει η μουσική τη θέση που φαίνεται να δικαιούται ως φάρμακο; Να «παρασκευάζεται» και να «συνταγογραφείται» ανάλογα με την περίπτωση, να λαμβάνεται σαν... χάπι; Η Βέρα Μπράντες, «η πρώτη μουσική φαρμακολόγος στον κόσμο», στοιχηματίζει ότι είναι απλώς θέμα χρόνου. Η52χρονη σήμερα Βέρα Μπράντες έκανε καριέρα ως παραγωγός μουσικών events και ηχογραφήσεων όταν, το 1995, ένα τροχαίο παρ΄ ολίγον να της στοιχίσει τη ζωή- και την έκανε τελικά να αλλάξει ζωή. «Έσπασα τον 11ο και τον 12ο σπόνδυλο, ο νωτιαίος μυελός μόλις που γλίτωσε. Ο γιατρός μου μού είπε: “Δεν μπορώ να κάνω τίποτα σπουδαίο για σένα, το πιθανότερο είναι ότι θα χρειαστεί να παραμείνεις σε πλήρη ακινησία για 10 έως και 14 εβδομάδες”». Η μοίρα τα έφερε έτσι ώστε να μοιραστεί η Μπράντες το δωμάτιο του νοσοκομείου με έναν βουδιστή· φίλοι του έρχονταν καθημερινά και έψαλλαν. Έπειτα από μόλις δύο εβδομάδες στο νοσοκομείο, μία μαγνητική τομογραφία έδειξε πως η σπονδυλική της στήλη είχε επουλωθεί πλήρως. «Όλοι είπαν πως επρόκειτο για θαύμα», λέει στους «Νew Υork Τimes». «Κι εγώ μπήκα σε πολλές σκέψεις». Με ακουστικά.Τρία χρόνια αργότερα, η Μπράντες χρειάστηκε να περάσει τρεις μήνες στο πλευρό της ετοιμοθάνατης μητέρας της, που είχε πέσει σε κώμα εξαιτίας μιας σπάνιας μορφής καρκίνου του αίματος. «Της έβαζα να ακούει μουσική με ακουστικά. Τη γνώριζα τόσο καλά, που μπορούσα να καταλάβω και από την πιο μικρή σύσπαση στα χέρια και το πρόσωπό της τι της άρεσε και τι όχι. Αρχικά, ανταποκρινόταν καλύτερα στην κλασική ισπανική κιθάρα, που ανέκαθεν απολάμβανε. Καθώς η κατάστασή της χειροτέρευε όμως, αυτά τα παλιά αγαπημένα της κομμάτια έδειχναν πια να την ενοχλούν, κάποιες πιο μινιμαλιστικές συνθέσεις έμοιαζαν να την ωφελούν περισσότερο.

Κλινικές δοκιμές.Όσο σημαντικές, εντούτοις, και αν ήταν για εκείνη σε προσωπικό επίπεδο αυτές οι εμπειρίες, η Μπράντες γνώριζε πως οι αναπτυσσόμενες θεωρίες μιας μουσικής παραγωγού χωρίς πτυχία στην ιατρική ή την επιστήμη δεν επρόκειτο ποτέ να γίνουν αποδεκτές χωρίς αυστηρές κλινικές δοκιμές. Προχώρησε λοιπόν και σήμερα είναι διευθύντρια ενός ερευνητικού προγράμματος για τη μουσική και την ιατρική στην Ιδιωτική Ιατρική Σχολή Παράκελσος, στο Ζάλτσμπουργκ της Αυστρίας. Παράλληλα, έχει ιδρύσει μια εταιρεία, τη Sanoson, η οποία σχεδιάζει κατά παραγγελία μουσικά συστήματα για ιατρικές εγκαταστάσεις. «Η πρώτη μουσική φαρμακολόγος», έτσι αυτοχαρακτηρίζεται. Και με την ιδιότητα αυτή «παρασκευάζει» φάρμακα υπό μορφή μουσικής. Πώς ακριβώς γίνεται αυτό; Η Μπράντες και οι συνεργάτες της δεν χρησιμοποιούν γνωστά κομμάτια- υπάρχει πάντα ο κίνδυνος των προσωπικών συσχετισμών. Όπως οι παλιοί φαρμακοποιοί, που διύλιζαν αποστάγματα από το «κατάστημα» βοτάνων και φυτών της φύσης, έτσι και αυτοί αναλύουν μουσικές κάθε είδους με σκοπό να «εξαγάγουν» τα «ενεργά συστατικά» τους, τα οποία κατόπιν αναμειγνύουν στις σωστές ισορροπίες, «ρίχνοντας» μέσα τις σωστές δόσεις ρυθμού, αρμονίας και ηχοχρώματος, στον σωστό χρόνο, στη σωστή σειρά...
LΙΝΚ:
http://www.pmu.ac.at/
Εφαρμογές σε ασθένειες όπως το άγχος και η κατάθλιψη Η ομάδα μένει μακριά από σοβαρές παθολογικές ή μολυσματικές νόσους, υποστηρίζει ωστόσο ότι οι μέθοδοί της έχουν ευρείες εφαρμογές στις ψυχοσωματικές διαταραχές, την αντιμετώπιση του πόνου και τις επονομαζόμενες «ασθένειες της εποχής»: άγχος, κατάθλιψη, αϋπνία και ορισμένες μορφές αρρυθμίας. Άπαξ και ο γιατρός έχει κάνει τη διάγνωση, ο ασθενής στέλνεται σπίτι με ένα ηχητικό πρωτόκολλο και μια συσκευή που μοιάζει πολύ με iΡod, φορτωμένη τις κατάλληλες για αυτόν μουσικές. Σε πιλοτική έρευνα που πραγματοποίησαν πέρυσι, η Μπράντες και οι συνεργάτες της διαπίστωσαν ότι το άκουσμα ενός ειδικά σχεδιασμένου μουσικού προγράμματος για 30 λεπτά την ημέρα, πέντε ημέρες την εβδομάδα, επί τέσσερις εβδομάδες, βελτίωσε σημαντικά τη λειτουργία του αυτόνομου νευρικού συστήματος ασθενών που υπέφεραν από υπέρταση- για την οποία δεν μπορούσε να εντοπιστεί οργανικό αίτιο. Για πότε λοιπόν να περιμένουμε τη μουσική σε «χάπι»; «Σχεδιάζουμε να λανσάρουμε τις θεραπείες μας στη Γερμανία και την Αυστρία το φθινόπωρο του 2009». Για να δούμε...

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ:ΚΙΤΤΥ ΞΕΝΑΚΗ

ΝΕΑ ΤΟΥ ROCK

ΟΙ ΑΛΧΗΜΙΣΤΕΣ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟ!

ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΠΕΤΥΧΗΜΕΝΗ ΣΕΖΟΝ ΣΤΟ CLUB ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ ΟΙ ΑΛΧΗΜΙΣΤΕΣ ΘΑ ΕΜΦΑΝΙΣΤΟΥΝ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΙΚΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥ ΣΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΚΗΝΗ "THE STAGE"
Διοργανωτής:
On the road live productions
Είδος:
Μουσική/Τέχνες - Συναυλία
Δίκτυο:
Global

Έναρξη:
Τετάρτη, 15 Απριλίου 2009 στις 10:00 μ.μ.
Λήξη:
Πέμπτη, 16 Απριλίου 2009 στις 1:00 π.μ.
Τοποθεσία:
ΠΑΡΟΣ
Email:
mavrakis@ontheroadlive.gr

ΘΑΝΟΣ ΜΙΚΡΟΥΤΣΙΚΟΣ - ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ - ΔΙΣΚΟΣ

Οι εκδόσεις IANOS παρουσιάζουν σʼ ένα βιβλίο- cd, για πρώτη φορά, την ολοκληρωμένη εργασία του Θάνου Μικρούτσικου πάνω στην ποίηση του Κ.Π. Καβάφη. Πρόκειται για μια πολύμορφη έκδοση 96 σελίδων, η οποία περιλαμβάνει ανθολογημένα ποιήματα από τον Θάνο Μικρούτσικο, κείμενο του Γιώργου Μονεμβασίτη για την μελοποίηση του Καβάφη από τον συνθέτη, επτά προσωπογραφίες του Κ.Π.Καβάφη από τον Γιάννη Ψυχοπαίδη και άλλο αρχειακό υλικό. «Τα αγαπημένα μου» τιτλοφορεί ο Θάνος Μικρούτσικος την ανθολόγηση των ποιημάτων και εξηγεί: «Είμαι ένας καλλιτέχνης που λατρεύει την Ποίηση και τους Ποιητές, και μια από τις εμμονές μου είναι να ξεκλειδώνω μουσικά τους κόσμους τους. Το μοναδικό λοιπόν κριτήριο για την επιλογή των ποιημάτων του Καβάφη ήταν πολύ προσωπικό: ποια ποιήματα του Αλεξανδρινού –είτε μελοποιήθηκαν από εμένα είτε όχι- με ακολουθούσαν συνεχώς σε πολλές φάσεις της ζωής μου, ποια με συντρόφευαν αδιαλείπτως όλα αυτά τα χρόνια, ποια με ταξιδεύουν σε κόσμους που δεν υπάρχουν πια, ποια με πονάνε, ποια με συνθλίβουν… Γιατί τον Γέρο της Αλεξάνδρειας τον ακολουθώ από τα προεφηβικά μου χρόνια- από τότε που ο πατέρας μου, τα βράδια του ʼ55, μʼ έπαιρνε στην αγκαλιά του και μου διάβαζε τα «Τείχη», τους «Αλεξανδρινούς βασιλείς», την «υπεροψία και τη μέθη του Δαρείου» μέχρι το ʼ82, σʼ εκείνο το μαύρο θέατρο του Ronse στις Βρυξέλλες, ακούγοντας την βαθιά φωνή του Paul Roland: […] η ώρα μία την νύχτα θάτανε ή μιάμισυ…» Το ένθετο cd έχει τον τίλτο «Επέστρεφε» και περιλαμβάνει 10 συνθέσεις του Θάνου Μικρούτσικου, σε νέα μουσική επεξεργασία και ενορχήστρωση. Ανάμεσα στα ποιήματα του Κ.Π.Καβάφη, ο συνθέτης επέλεξε να μελοποιήσει στην συγκεκριμένη έκδοση τα εξής: Επέστρεφε, Σύγχυσις, Ο Γενάρης του 1904, Μονοτονία, Για να ʽρθουν, Επήγα, Επιθυμίες, Ο Δεκέμβρης του 1903, 105 αργότερα, Η πόλις

ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΑΣ

ΝΕΑ ΤΟΥ ROCK

Βασίλης Παπακωνσταντίνου - Ουράνια Τόξα Κυνηγώ (LYRA)

Κυκλοφορεί απο την ΛYΡΑ (μετα απο μια,επι σειρά ετων,δισκογραφική παρουσία στην Μίνος) ο νέος δίσκος του Βασίλη Παπακωνσταντίνου με τίτλο "Ουράνια Τόξα κυνηγώ" σε μουσική και ενορχήστρωση δική του και σε στίχους του Άλκη Αλκαίου.

01. Τα πουλιά της αγάπης

02. Ζεϊμπέκικο της φυλακής

03. Σταυρόλεξο

04. Τυφλόμυγα

05. Στους πέντε ανέμους

06. Χορός της πέτρας

07. Μπολερό

08. Μπουρίνι

09. Μια καλησπέρα

10. Τσουλήθρα

11. Μη νυχτωθείς

12. Μελόδραμα
Tις εντυπώσεις που μου άφησε ο νέος δίσκος του Β.Παπακωνσταντίνου περισσότερο αρνητικές θα τις χαρακτήριζα!Ξεκινώντας με την στιχουργική του "Ουρανια τόξα κυνηγώ" θέλω να πω πως αν και λατρεύω τους στίχους του Άλκη Αλκαίου στην προκειμενη περίπτωση δεν βρίσκω καμια διαφορα με αυτούς των τελευταίων δίσκων του Παπακωνσταντίνου! Το θεωρώ βεβαια λογικό γιατί δεν γίνεται να γραφει "στιχαρες" ες αει.Κάποια στιγμή στερείται έμπνευσης και δημιουργίας αλλα δεν μπορώ να αρεστώ σε αυτούς τους στίχους μονο και μονο επειδή φέρουν την υπογραφή του!Ούτε η μουσική με εντυπωσίασε!Λαϊκότροπα,ζεϊμπέκικα,υποτονικές μπαλάντες και ψήγματα από ρυθμικά κομμάτια συνθέτουν το πολυσυλλεκτικό,μουσικό ύφος του νέου δίσκου! Δυστυχώς επικρατεί και πάλι η γνωστη μελαγχολική-ερωτική διάθεση που υπερβαίνει τα όρια του επιτρεπτού! Η ροκ πλευρά του Βασίλη για άλλη μια φορα απουσιάζει όπως και η μελωδικότητα,ο λυρισμός και το συναίσθημα που απέπνεαν στο παρελθόν οι μπαλάντες του!Μαζί με αυτά και ο κοινωνικός στίχος!Ένας δίσκος που απλά αποτελεί έναν ακόμα λόγο ύπαρξης του καλλιτέχνη και δεν σηματοδοτεί σε καμια περίπτωση την "επιστροφή" του! Κλασσική μετριότητα των τελευταίων 8-9 χρονων.Ως ποτε όμως θα προσμένουμε το επόμενο βήμα με την ελπίδα ότι θα είναι κάτι διαφορετικό; Είναι αργά για προσευχές, δεν νομίζετε;
Πληροφορίες Συγκροτήματος: Παπακωνσταντίνου Βασίλης
Αναρτήθηκε από: Σαλάκο Βασίλη

Οι Beatles σώζουν το cd

Δώδεκα στουντιο-δίσκοι τους ξανακυκλοφορούν ψηφιακά επεξεργασμένοι

Χρειάστηκαν δύο δεκαετίες, τέσσερα χρόνια επεξεργασίας στο στούντιο και ένα βιντεο-παιχνίδι για να επανεκδοθεί, ψηφιακά επεξεργασμένη, όλη η επίσημη δισκογραφία των Beatles.

Στις 9 Σεπτεμβρίου, σαράντα χρόνια μετά την τελευταία τους συναυλία, οι δώδεκα στούντιο-δίσκοι τους, μαζί με τη συλλογή «Past Masters», θα κυκλοφορήσουν σε cd με «τέτοια στερεοφωνική πιστότητα ήχου ώστε να είναι αντίστοιχη με τις αυθεντικές ηχογραφήσεις».
Η αφορμή να συμφωνήσουν οι εναπομείναντες Beatles, Πολ Μακ Κάρτνεϊ και Ρίνγκο Σταρ, καθώς και οι κληρονόμοι του Λένον και του Χάρισον, η εταιρεία τους Apple Corps και η δισκογραφική ΕΜΙ στάθηκε το βίντεοπαιχνίδι «The Beatles: Rock Band». Θα κυκλοφορήσει την ίδια μέρα και θα συνδέει τη γενιά των ηλεκτρονικών υπολογιστών με το ροκ εν ρολ του '60, αφού ο παίκτης δημιουργεί τη μουσική των Beatles.
Οι μηχανικοί στα ιστορικά στούντιο της Αμπεϊ Ρόουντ χρειάστηκαν τέσσερα χρόνια για να επεξεργαστούν τον ήχο των δώδεκα δίσκων. Κατάφεραν, σύμφωνα με την ανακοίνωση της δισκογραφικής, «να παντρέψουν τη νέα τεχνολογία με το παλιό υλικό και να διατηρήσουν την αυθεντικότητα και την ακεραιότητα των αναλογικών ηχογραφήσεων». Για να αποδοθεί η εικόνα της ηχητικής ποιότητας κάθε cd θα περιλαμβάνει το αυθεντικό εξώφυλλο του βινιλίου, το εσώφυλλο με τους στίχους και σπάνιο φωτογραφικό υλικό. Ενώ για τους ρέκτες τού ρετρό θα κυκλοφορήσει και ένα cd box, «The Beatles in Mono», με τις μονοφωνικές ηχογραφήσεις των δίσκων.

Δηλαδή, οι Beatles ξαναμπαίνουν σε μια αγορά που καταρρέει, όπως αυτή των cd; Οι εμπλεκόμενοι είναι αποφασισμένοι να το ρισκάρουν. Αλλωστε ο δίσκος «1», η συλλογή επιτυχιών των Σκαθαριών που κυκλοφόρησε το 2001, πούλησε πάνω από 31 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως. Ενώ τα παλιά cd τους, που είχαν κυκλοφορήσει από το '87, πούλησαν μόλις πέρυσι 1,5 εκατομμύριο αντίτυπα. Στο κάτω κάτω, όπως λέει η δισκογραφική ,«αν το cd πεθαίνει, οι Beatles θα του δώσουν μια τελευταία ευκαιρία». Για να προσθέσει ότι «οι Beatles είναι η Rolls Royce της σύγχρονης μουσικής σκηνής».

Και, ξαφνικά, η ροκ διαμάχη του '60 ξαναζωντανεύει. Δεν πρόλαβε να ανακοινωθεί η κυκλοφορία των Beatles και οι παλιοί τους «αντίπαλοι», οι Rolling Stones, έσπευσαν να αντεπιτεθούν. Δεκατρείς δίσκοι τους (από το «Sticky Fingers» μέχρι το «Α Bigger Bang») θα επανεκδοθούν τους επόμενους δύο μήνες. Ενώ προς το τέλος του χρόνου θα κυκλοφορήσουν το θρυλικό «Exile on Main Street», συνοδευόμενο από «μια μεγάλη γιορτή».

**Οι δίσκοι που θα επανακυκλοφορήσουν: «Please Please Me», «With The Beatles», «Α Hard Day's Night», «Beatles For Sale», «Help!», «Rubber Soul», «Revolver», «Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band», «Magical Mystery Tour», «The Beatles», «Yellow Submarine», «Abbey Road», «Let It Be», «Past Masters, Volume 1 & Volume 2».

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

Ο ΝΕΟΣ ΧΑΡΤΗΣ ΤΟΥ ROCK GLUBBING

Ακόμα κι όταν η περιοχή του Ψυρρή

αυτοανακηρύχθηκε σε επίκεντρο του αθηναϊκού night out, ακόμα κι όταν το κοινό άρχισε να ξεμακραίνει από το κέντρο προς το Γκάζι ή τους Αμπελοκήπους, τα Εξάρχεια δεν έχασαν ποτέ το σκληρό τους κιθαριστικό soundtrack. Μάλιστα, η κινητικότητα της περιοχής αποδεικνύει πως, σε πείσμα των mainstream καιρών, η rock αλτερνατίβα παρέμεινε πιστή στο downtown. Σήμερα, τρεις μετακινήσεις γνωστών στεκιών καθώς και δύο καινούργια clubs διαμορφώνουν τον νέο χάρτη του εξαρχειώτικου rock clubbing.

Roi Mat'Ανοιξε στα τέλη του 2008 καταλαμβάνοντας μέρος της «Μποέμισσας», του γνωστού ρεμπετάδικου της περιοχής, που διέκoψε πρόσφατα τη λειτουργία του.

Xάρη στην «αδερφική» του σχέση με το παρακείμενο «Αν Club», το «Roi Mat» εξελίχθηκε σε σταθερό σημείο συνάντησης του μουσικόφιλου κοινού, γι' αυτό και θα το βρείτε συχνά γεμάτο λίγα λεπτά μετά τη λήξη ενός πολυσυζητημένου live στις σκηνές της πόλης. Οι θαμώνες του είναι ένα μωσαϊκό από ροκαμπιλάδες της παλιάς φρουράς, indie kids αλλά και φίλους του σκληρού μεταλλικού ήχου. Οι αναλογίες τους αλλάζουν ανάλογα με την ημέρα: τις Πέμπτες ο έμπειρος ραδιοφωνικός παραγωγός Χρήστος Δασκαλόπουλος επιλέγει stoner, punk, post punk μουσικές και τις αναμειγνύει με ανερχόμενα νέα σχήματα από τη Βρετανία, την Αμερική και την Αυστραλία. Τις Κυριακές ο hard και heavy ήχος έχει την τιμητική του, τις Τετάρτες γίνονται αφιερώματα στο stoner rock, ενώ τις υπόλοιπες νύχτες το πρόγραμμα γίνεται ακόμα πιο πολυσυλλεκτικό.

O Κήπος της Καλάσνικοφ/Nouvelle Decadence«Ο Κήπος της Καλάσνικοφ» στεγάζεται στο ισόγειο ενός όμορφου νεοκλασικού του 1880 και δίνει έμφαση στη μουσική των '60s, διοργανώνοντας πολλές καλλιτεχνικές δράσεις. Οι μεγάλες αλλαγές, πάντως, ήρθαν στο stage του πρώτου ορόφου, όπου στη θέση του club «Συχνότητες» εγκαταστάθηκε το «Nouvelle Decadence», ίσως το πιο τρελό και δραστήριο αθηναϊκό rock club, που δεν έμεινε με δεμένα τα χέρια αφού άφησε την έδρα του στην οδό Βουλγαροκτόνου. Σε νέα έδρα πια, ο Νίκος Λακόπουλος και η ομάδα του έρχονται να διαμορφώσουν μια μικρή καλλιτεχνική πόλη, όπου η indie μουσική είναι μονάχα μία από τις πολλές πτυχές της δράσης της. Εδώ θα λειτουργήσει -από το πρωί- το «Κομμωτήριο του Decadence», ενώ σύντομα θα ξεκινήσει τη λειτουργία του και το «Πανεπιστήμιο του Decadence», με σεμινάρια και εργαστήρια εικαστικών, χαρακτικής και DJing. Σχεδιάζονται, επίσης, προβολές ταινιών, ανοιχτές συζητήσεις και βραδιές ποίησης, ενώ στο άμεσο μέλλον η σοφίτα του club θα μετατραπεί σε ατελιέ, όπου θα φιλοξενείται η δουλειά νέων ζωγράφων. Texas NecropolisΟ σκληρός ήχος έχει πιστούς και αφοσιωμένους οπαδούς που στηρίζουν έμπρακτα τους μουσικούς τους ήρωες, γι' αυτό και η κίνηση του «Texas» να μεταφερθεί σε χώρο συναυλιακού χαρακτήρα, στο πρώην «Underworld», ήταν το λιγότερο εύστοχη. Στο stage του «Texas Necro­polis» φιλοξενούνται metal, punk και hard rock συγκροτήματα από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Η πάλαι ποτέ dark wave φρουρά του «Underworld» έχει παραδώσει τη σκυτάλη σε αγόρια με χαίτες και τζην-σωλήνες καθώς και σε κορίτσια με δερμάτινες, κοντές μαύρες φούστες. Στη σπάνια περίπτωση που δεν θα πετύχεις συναυλία (συνήθως έχουν πολύ χαμηλό αντίτιμο εισόδου), θα ακούσεις ένα all around rock πρόγραμμα, το οποίο ξεκινά από τους Depeche Mode και φτάνει στους Slipknot. Ανυπέρβλητο παραμένει το εντυπωσιακό ντεκόρ του club, που είναι εμπνευσμένο από την ταινία «Seven» και τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα.

SkullΔίχως να αποτελεί ακριβώς νέα άφιξη, το «Skull» (που λειτουργεί μονάχα τις Παρασκευές και τα Σάββατα) παραμένει πιστό στον underground χαρακτήρα του και γι' αυτόν το λόγο είναι άγνωστο στο ευρύ κοινό. Στην είσοδό του δεν θα βρεις φαντεζί επιγραφές και φώτα από νέον. Στα γκρίζα ντουβάρια του υπογείου όπου στεγάζεται δεν έχει βάλει την υπογραφή του κάποιος επώνυμος interior designer. Μοναδική διακοσμητική παρέμβαση η ταπετσαρία με τις αφίσες των ομάδων και σόου που έχουν φιλοξενηθεί κατά καιρούς: ένα συνονθύλευμα από fetish shows και parties των Yes it Does!! Sure it Does!!, αφιερώματα στη σκοτεινή πλευρά των '80s αλλά και σε πιο ειδικές, έως και noise μουσικές. Το σκηνικό παραμένει άγριο και βιομηχανικό, το εκάστοτε crowd όμως δίνει πάντα τη δική του ιδιαίτερη νότα.

Underworld GenesisΕγκαταστάθηκε πρόσφατα στην οδό Ιπποκράτους, ανταλλάσσοντας θέση με το «Texas». Με τα electric blue φώτα και τις μεταλλικές μπάρες να αγκαλιάζουν το «σκαρί» του, με τα γλυπτά και τις εικαστικές εγκαταστάσεις να δίνουν dark τόνο, το νέο «Underword» εξακολουθεί να μοιάζει με σκηνικό φουτουριστικής ταινίας τρόμου. Το μουσικό του πρόγραμμα παραμένει σκοτεινό (δίνοντας έμφαση στη μουσική των '80s), ενώ δεν λείπουν και αφιερώματα σε πιο εξειδικευμένες πτυχές της dark wave σκηνής, όπως η ambient, η folk και η industrial μουσική.

Στο πατάρι του, μάλιστα, υπάρχει και δεύτερο, μικρότερο stage, το οποίο λειτουργεί με αυτόνομα μπαρ και decks.
INFOROI MAT

Σολωμού 17-19, 2103305056

ΚΉΠΟΣ ΤΗΣ ΚΑΛΑΣΝΙΚΟΦ/NOUVELLE DECADENCE

Εμμ. Μπενάκη 87, 2103813685

TEXAS NECROPOLIS

Θεμιστοκλέους και Γαμβέττα 5, 6972802171

SKULL Ι

πποκράτους και Λάμπρου Κατσώνη 11, 6936457453

UNDERWORLD GENESIS

Ιπποκράτους 56, Εξάρχεια, 6972802171

Χρήστος Καρράς

chkarras@athinorama.gr

ΝΕΑ ΤΟΥ ROCK

Ακροάσεις Schoolwave 2009! Mε την υποστήριξη του Mad

Πεντακόσια παιδιά απ' όλη την Ελλάδα

έρχονται την Κυριακή των Βαϊων

και τη Μ. Δευτέρα, 12-13 Απριλίου,

με αεροπλάνα, τρένα και βαπόρια

στο club "Κύτταρο" (Ηπείρου 48 και Αχαρνών).

Πρόκειται για 81 μαθητικά συγκροτήματα

που θα περάσουν από live ακροάσεις για το 5ο Schoolwave,

το φεστιβάλ μαθητικών συγκροτημάτων

που διοργανώνουν οι Schooligans

με την υποστήριξη του Δήμου Βύρωνα.

Με αφετηρία κάθε γωνιά της Ελλάδας

(Χανιά, Αλεξανδρούπολη, Πρέβεζα, Ρόδο...)

και ονόματα όπως "Wormed Potatoes",

"Deaf Maestro" και "Γαβ Γαβ",

τα 81 μαθητικά συγκροτήματα θα παίξουν

όλα σχεδόν τα είδη της μουσικής:

rock, metal, pop, punk, hip-hop,

funk, jazz, emo, screamo, έντεχνο, άτεχνο...

Την επιλογή των 21 συγκροτημάτων

που θα παίξουν τελικά στο φεστιβάλ

(3-4-5 Ιουλίου, Θέατρο Βράχων)

θα κάνουν ο ραδιοφωνικός παραγωγός Γιάννης Πετρίδης,

οι συνθέτες Νίκος Κυπουργός

και Γιώργος Κουμεντάκης,

τα συγκροτήματα Raining Pleasure

και Rotting Christ και ο Χρήστος Ιωαννίδης

από τους Schooligans.

Οι ίδιοι έκαναν και την επιλογή

των 81 συγκροτημάτων από τα 230

που δήλωσαν φέτος συμμετοχή, στέλνοντας demo.

Το Mad υποστηρίζοντας και φέτος

το Schoolwave 2009 και τη μαθητική

δημιουργία και μουσική, θα είναι εκεί!

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφτείτε το

http://www.theschooligans.gr/

-----------------------------------------------

4BITTEN

Tετραμελές σχήμα σε κλασικό rock. Lazy Λεωφ. Πεντέλης 1 (Αττική Οδός, έξοδος 12), απέναντι από το γήπεδο Χαλανδρίου, Βριλήσσια , 210-6895535.Στις 10.30 μ.μ. Εισιτ.: € 10 (περιλαμβάνεται κατανάλωση έως € 5).

------------------------------------------

DUKE ABDUCTION

Τετραμελής μπάντα σε rock επιλογές με ψυχεδελικές, funk προεκτάσεις. After Dark Διδότου 31 & Ιπποκράτους , 2103606460.Στις 11 μ.μ. Εισιτ.: € 5.

----------------------------------------------

FACETHEMUSIC, THE MILFETTES, NOISILY

Τρία δικά μας σχήματα του εναλλακτικού rock-electro-post punk ήχου σ' ένα κοινό live. Mad Περσεφόνης 53, Γκάζι , 2103462027.Στις 9 μ.μ. Είσοδος ελεύθερη.

-----------------------------------

YIANNEIS

Οι Λ. Φιλίππου, Ν. Ζαδές στις φωνές συναντούν πέντε ακόμα αξιόλογους μουσικούς σε μουσικές rock-latin-βαλκανικές πέρα από σύνορα. Trova Βλαχάβα 9 & Αθηνάς, Mοναστηράκι , 2103224896.Στις 10 μ.μ. Εισιτ.: € 15 (με ποτό).

-----------------------------------

ΜΙΓΜΑ

Εξαμελές rock σχήμα καθ' οδόν για το πρώτο του άλμπουμ, παρουσιάζει τραγούδια με ποικίλες ελληνικές/κινηματογραφικές επιρροές. Ghost House Λεπενιώτου 26, Ψυρρή , 2103236431.Στις 10 μ.μ. Εισιτ.: € 12 (με ποτό).

-----------------------------------

MONO

Για δέκατη χρονιά περιπλανιούνται στα πειραματικά post rock μονοπάτια οι τέσσερις Γιαπωνέζοι, με όχημα αυτή τη φορά το ολόφρεσκο, επικό 5ο άλμπουμ τους «Hymn to the immortal wind». Support: A Storm of Light. Fuzz Live Music Club Bουλιαγμένης 22, Μετς , 2109224641.Στις 8.30 μ.μ. Εισιτ.: € 28 (προπώληση), € 33 (ταμείο). Προπώληση: Ticket House (Πανεπιστημίου 42, 2103608366), Fnac (The Mall, Aνδρέα Παπανδρέου 35, θέση Ψαλίδι, Νερατζιώτισσα, 2106305555), No Remorse Records (Ακαδημίας 77).

-----------------------------------

ΝΕΑ ΤΟΥ ROCK

ΝΕΟΣ ΔΙΣΚΟΣ:

ΝΙΚΟΣ ΖΙΩΓΑΛΑΣ

ΠΕΦΤΩ ΨΗΛΑ

------------------------------

ΤΟΝΙΚΟ ΩΔΕΙΟ

Ο Πανελλήνιος Διαγωνισμός Μοντέρνας Κιθάρας

Flying Fingersείναι εδώ για δεύτερη συνεχή χρονιά!

Συμμετοχές για τοFLYING FINGERS

2009 στο

www.toniko.gr